Dr.İsmail Şeker 

1951 yılında Trabzon’un Maçka ilçesinde doğdu. İlkokul ve ortaokulu Maçka’da, liseyi Trabzon’da yatılı olarak okudu. 1975 yılında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun oldu. Vatani görevini Bursa’da yaptı. Lisansüstü eğitimini Bursa Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyoloji Kürsüsü’nde tamamlayarak 1981 yılında radyoloji uzmanı oldu. Aynı yerde bir süre başasistan olarak çalıştı. 1982 yılından bu yana Bursa’da özel hekimlik yapmaktadır.

Bursa Tabip Odası, Türk Radyoloji Derneği, Obstetrik ve Jinekolojik Ultrasonografi Derneği, American Institute of Ultrasound in Medicine (AIUM) ve Bursa Fotoğraf Sanatı Derneği (BUFSAD) üyesidir.

Fotoğrafçılık çalışmalarına yaklaşık yirmi yıl önce başladı. Fotoğrafçılıkta ilgilendiği başlıca konular makro, doğa, belgesel, sokak ve portre fotoğrafçılığıdır. Geçen süreçte fotoğraf gösterileri, söyleşiler, sergiler ve atölye çalışmaları yaptı. Yerel dergilere fotoğraf ağırlıklı yazılar yazmaktadır. Yaşadığı kente karşı duyduğu sorumluluk ve kentlilik bilinci nedeniyle Bursa’nın simgelerini fotoğraf projesi olarak çalıştı. İpekböceği, kestane, zeytin, kara incir, ve çini başlıca projeleridir. “İpek Böceğinin Yaşam Öyküsü” isimli projesi Şubat 2017’de kitap olarak basıldı. Diğer projelerin kitaba dönüştürülmesi çalışmaları ise sürmektedir. Halen Açık Öğretim Kameramanlık ve Fotoğrafçılık Bölümü öğrencisidir.

Yakın zamanda Bursa’da düzenlenen ve İpek Yolu üstündeki 47 ülkenin katıldığı İpek Yolu Kongresi ile 36 Avrupa Birliği Kenti’nin katıldığı Tarihi Termal Kentler Kongresi’nde “İpek Böceğinin Yaşam Öyküsü” konulu sergiler açtı.
Yaşam felsefesi olarak fotoğrafı bir anlatım dili olarak kullanmayı, fotoğrafçı gözüyle dış dünyaya bakmayı, fotoğraf ağırlıklı yazarak kendisini anlatmayı ve fotoğrafı hekimlik-fotoğraf olgusunun ortak konusu olan insan yararına kullanmayı benimsemiştir.

İpek Böceğinin Yaşam Öyküsü

“İpek Böceğinin Yaşam Öyküsü“ konulu kitaba yolculuğum, kentin simgesi olan ipek böceğinin yaşamını görsel bir dil olan fotoğrafla anlatmaya karar vermemle başladı. Öncelikle, son yılların yabancı yayınlarını tarayarak ipek böceği hakkındaki kuramsal bilgi eksikliğimi giderdim. Bu arada Türkçe yayınların azlığına da tanık oldum.

Geçmişte Bursa’da ipekçilik yapan birkaç kişinin yönlendirmesiyle ülkemizde yumurta üretiminde tek yetkili merkez olan KOZBİRLİK emekçisi, Ziraat Mühendisi Caner İlik ile tanıştım. Caner İlik ve sayıları ipek böceğinin yaşam evresine göre değişiklik gösteren ekibinin özverili, sevecen, içtenlikli çalışmaları ve yardımseverlikleri beni fotoğraf projemde daha da kamçıladı. Bana olağanüstü düzeyde yardımcı oldular bu çalışmamda. Yetiştirdikleri çeşitli yaşam evrelerindeki ipek böceklerinden örnekler vererek onları eşimle evimizin bir odasında beslememizi sağladılar. Onlarla tül perdelerimize kozalarını örmeye değin varan çok sıcak ilişkilerimiz oldu paylaştığımız ev yaşamında. Böylece 6-8 haftalık yaşam süreçlerinde kısa zaman aralıklı pek çok değişim gösterdikleri için hekimlik işimin yoğunluğuna karşın her evrelerini fotoğraflayabildim. Gerektiğinde ipek böceklerimi iş ve ev arasında yanımda taşıdım. Makro fotoğrafların çoğunu bu şekilde çekebildim. Çalışmamın ana iskeletini bana sağladıkları bu olanaklar oluşturdu. Aynı çevrede fotoğraf projesine değişik derecelerde katkıları olan görevliler ile tanıştım. İpek böceğiyle uzaktan yakından ilişkisi olmuş her birinin özgün öyküleri olan çok sayıda insan oluştu çevremde. Çalışmam 2 yıl sürdü. Ana çalışmamı 1. yılda, eksiklerimi de 2. yılda tamamladım. Büyükşehir Belediyesi’nin destekleriyle ‘İpek Böceğinin Yaşam Öyküsü’ isimli bu konudaki ilk sergimi açtım.

Bu sergiyi halk eğitiminde ve ipek böcekçiliği konusundaki tanıtım çalışmalarında kullanılmak amacıyla Büyükşehir Belediyesi Kültür ve Turizm Müdürlüğü’ne armağan ettim. Bursa’da ilk kez düzenlenen uluslararası “İpekyolu” ve “Tarihi-Termal Kentler” etkinliklerinde yeniden açılan sergi yabancı konuklar tarafından çok ilgi gördü.

Bu süreçte farklı mekanlarda ipek böceği konulu sergiler açmayı sürdürdüm. Dergilere yazılar yazdım. Televizyon ve salon söyleşileri yaptım. Bir çeşit ‘’ipek böceği misyoneri’’ gibi çalıştım. Bu konuda bilgi ve deneyim olarak olgunlaşmak beni kalıcı bir iz bırakmaya yönlendirdi. Bu olgu kitabın doğuşunu gündeme getirdi. Sıra bu öykünün kitaplaşmasına geldiğinde Büyükşehir Belediyesi’nin ilgili bölümleri ile birlikte çalışarak kitap basım aşamasına getirildi. İpek böceğinin uluslararası özelliği nedeniyle aynı kitap içerisindeki metinler Türkçe ve İngilizce olarak düzenlendi. Tüm bu çabaların sonunda kitap basılarak okuyucusu ile buluştu.

“İpek Böceğinin Yaşam Öyküsü” kitabı tarihçe, biyolojik yaşam döngüsü, ipeğin endüstriyel süreci ve dut yaprağından ipeğe giden yolun öyküsü olarak dört bölümden oluşmaktadır. Tüm bu öykü ipekböceği, dut yaprağı ve yazarın kendi dilinden dönüşümlü olarak anlatılmaktadır. Kitabın oluşmasındaki sürecin her aşamasında katkıda bulunan, yardımcı olan ve Bursa kent kültüründe ipek böceğinin yeniden anımsanmasına güç veren herkese sonsuz derecede teşekkürlerimi sunuyorum. Ellerine, gözlerine ve yüreklerine sağlık diliyorum. Yaşamları, ipekböceği kadar üretken ve ipek kadar değerli olsun!

The post İpek böceğinin yaşam öyküsü appeared first on Hekimce Bakış.

Bursa Asker Hastanesi
400 Yataklı Bursa Askeri Fizik Tedavi, Hidroklimatoloji, Rehabilitasyon ve Mevki Hastanesi
KARA KUVVETLERİ KOMUTANLIĞI 300 YATAKLI BURSA FİZİK TEDAVİ, HİDROKLİMATOLOJİ VE REHABİLİTASYON HASTANESİ

Çekirge Mahallesi I.Murat Caddesi Osmangazi-BURSA

Splendid Palas Oteli / Bursa Asker Hastanesi

Kara Kuvvetleri Komutanlığı 300 Yataklı
Bursa Fizik Tedavi, Hidroklimatoloji ve Rehabilitasyon Hastanesi

Bursa Asker Hastanesi Bursa’nın en eski sağlık kurumlarından birisidir. Kurtuluş Savaşı’ndan sonra 1922 yılında, 4.Kolordu Bursa’ya intikal eder.

4. Kolordu’nun baştabibi olan Yarbay Mazlum (Boysan) Bey’in, Bursa’da Silahlı Kuvvetler mensuplarına kaplıca kürü hizmeti vermek üzere bir askeri hastane kurulması düşüncesi, Kolordu Komutanı Kemalettin Sami Paşa tarafından benimsenir. Durum, Milli Savunma Bakanlığı Müsteşarı Abdullah Sami Paşa tarafından Gazi Mustafa Kemal’e arzedilir. Çekirge’de bulunan 80 odalı bir otel olan Splendid Palas Oteli, Milli Savunma Bakanlığı tarafından satın alınır. 1959 yılına kadar bu binada fizik tedavi ve rehabilitasyon hizmetleri verilir. Daha sonra otel binası yıkılır. Yerine yapılan 400 Yataklı Askeri Fizik Tedavi, Rehabilitasyon, Hidroklimatoloji ve Mevki Hastanesi 1960 yılında faaliyete geçer. 1960-1968 yılları arasında başhekim olan Albay M.Ali Büyükçakmak zamanında hastane daha da gelişir. 1965 yılında, yatak sayısı 500’e çıkar. 1966-1968 yılları arasında yapılan ikinci binada hidroklimatoloji bölümü çalışmaya başlar. Halen Kara Kuvvetleri Komutanlığı 300 yataklı Fizik Tedavi, Hidroklimatoloji ve Rehabilitasyon Hastanesi olarak hizmet vermeye devam etmektedir.

Sağlık Bakanlığı İnegöl Devlet Hastanesi
Kemalpaşa Mahallesi Çimen Sokak No:1 İnegöl-BURSA Burhaniye Mahallesi Mimar Sinan Caddesi No:54 İnegöl-BURSA

Sağlık Bakanlığı İnegöl Devlet Hastanesi Tarihi Bina

Sağlık Bakanlığı İnegöl Devlet Hastanesi  Yeni Bina

En eski ilçe hastanesidir. 1900-1907 yılları arasında İnegöl Belediye Reisi olan Sofya’lı İsmet Bey’in girişimleri ile 1904 yılında 25 yataklı olarak açılır.

Bir operatör doktor ve sekiz sağlık personeli görev yapar. 1965 yılında yatak sayısı 50 olur. 1971, 1984 ve 1986 yıllarında yapılan ek binalarla 1992 yılında yatak sayısı 100’e çıkar. 1992 yılında hastanede 16 hekim vardır. Aynı tarihte İnegölde’ki toplam hekim sayısı 41’dir. 2005

yılında, Devlet Hastanesi’nin yanında bulunan 75 yataklı Sosyal Sigortalar Kurumu İnegöl Hastanesi Sağlık Bakanlığı’na devredilir. Hastane 2011 yılında 5’i yoğun bakım yatağı olmak üzere 308 yataklıdır. 2015 yılında hastanede 80’i uzman, 13’ü pratisyen 93 hekim görev yapmaktadır. İnegöl Devlet Hastanesi 2014 yılında Burhaniye Mahallesi Mimar Sinan Caddesi No:54 adresinde 300 yataklı olarak yapılan yeni binasına taşınır.

Sağlık Bakanlığı Mudanya Devlet Hastanesi
Aydınpınar Mevkii Sarı Cadde Mudanya-BURSA

Sağlık Bakanlığı Mudanya Şaziye Rüştü Devlet Hastanesi

Sağlık Bakanlığı Mudanya Devlet Hastanesi

1937 yılında, hayırsever işadamı Hayri İpar tarafından, annesi Şaziye Rüştü hanım adına, Sağlık Yurdu olarak yaptırılır. 1965 yılında 10, 1973 yılında 15 yataklı Sağlık Merkezi ve 1984 yılında 25 yataklı hastane olur. Vatandaşların ve hastane derneğinin katkıları ile yaptırılan eklerle, 1991 yılında 50 yataklı olan hastane, 2011 yılında 45 yataklı olarak hizmet vermektedir. Hastane 2014 yılında Aydınpınar mevkiinde yaptırılan 100 yataklı yeni binasına taşınır. Adı Sağlık Bakanlığı Mudanya Devlet Hastanesi olur.

The post Tarihi Sağlık Kurumlarımız appeared first on Hekimce Bakış.

Savaş meydanlarında görevli fedakâr hekimlerimizin öyküsü…

Mustafa Kemal Atatürk’ün hekim arkadaşları ve cephelerde görevli fedakâr hekimlerimiz…

Trablusgarp Savaşı, Balkan ve I. Dünya Savaşı yılları… Milli Mücadele ile devam eden ‘On Yıllık Savaş’… Uçsuz bucaksız cepheler… Subay ve erlerle birlikte, bir cepheden diğer cepheye koşan fedakâr Tıbbiyeliler… İdealist bir nesil; savaşın yoklukları içinde, rahat yüzü görmeden ıstırap ve felâket kasırgalarına aldırmadan çalışıyor… Memleket vazifesini büyük bir fedakârlıkla yapıyor… Kimi cephede, kimi hasta tedavi ederken yakalandığı bulaşıcı hastalıklarla şehit oluyor. Trablusgarp çöllerinden, Balkanların sarp dağlarına… Sarıkamış’ın dondurucu soğuğunda, Sina çölünün kızgın güneşi altında yaşanan büyük mücadeleler… Bir taraftan düşmanla savaşan, diğer taraftan kolera ve tifüs ile mücadele eden hekimlerimiz…

Nihayet Müttefik İşgal Orduları ana vatanımızı işgal ediyor, son vatan toprağımız da elimizden alınmak isteniyor… Hekimlerimiz Mustafa Kemal Paşa’nın önderliğinde Milli Mücadele’ye atılıyor ve yurt savunmasında cephelerde yerini alıyor… Savaş meydanlarında ölümle karşı karşıya geliyor… Kutsal görevlerini yerine getirmek için hayatını hiç sayıyor!..
Kapalı kalmış bir tarih, ilk kez bir araya getirilen anılarla, orijinal fotoğraf ve belgelerle bu kitapta yer alıyor. Prof. Dr. Metin Özata, ‘On Yıllık Savaş’ sürecinde görev yapan Türk hekimlerini bilimsel bir titizlikle inceliyor.

PROF. DR. METiN ÖZATA
1958 yılında Burdur’da doğdu. İlkokul ve ortaokul eğitimini Burdur’da tamamladı. 1975 yılında Burdur Lisesi’nden, 1982 yılında GATA Askeri Tıp Fakültesi’nden birincilikle mezun oldu. 1986 yılında Federal Almanya’nın Wiesbaden şehrinde, USAF Regional Medical Center’da çalıştı. 1990 yılında İç Hastalıkları, 1992 yılında Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Uzmanı oldu. 1992-1993 yılları arasında Chicago Üniversitesi’nde, Prof. Leslie J. DeGroot’un laboratuvarında, tiroid kanserleri ve tiroid hormon rezistansı üzerinde araştırma yaptı. 1994 Nisan ayında yardımcı doçent, 1994 yılında doçent, 2003 yılında profesör oldu. Tiroit hastalıkları, diabet ve obezite üzerine özgün araştır

maları olan Prof. Dr. Özata, dünyada ilk kez, bir Türk ailede, şişmanlığa neden olan “Leptin Gen Bozukluğu”nu saptamıştır. Yurtdışındaki saygın tıp dergilerinde yayınlanmış çok sayıda araştırma makaleleri ve kongrelerde sunulmuş birçok tebliği vardır. Davetli konuşmacı olarak da yurtdışında kongrelere katılmış, konferanslar vermiştir. 2003-2008 yılları arasında GATA Haydarpaşa Endokrinoloji Bölüm Başkanı olarak görev yaptı. 2008 yılında kendi isteği ile emekli oldu. Halen serbest hekimlik yapmaktadır.

Evli ve 2 çocuk babası olup, İngilizce ve Almanca bilmektedir. The Endocrine Society (ABD), American Thyroid Association, International Diabetes Federation ve Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Derneği üyesidir.

EDİNME ADRESİ:

ATİLLA ORAL 0532 262 28 27  – atillaoral141@gmail.com

The post Atatürk ve Hekimler appeared first on Hekimce Bakış.

SAĞLIK BAKANLIĞI BURSA DEVLET HASTANESİ

• Gureba Hastanesi
• Ahmet Vefik Paşa Hastanesi
• Memleket Hastanesi
• Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı Bursa Devlet Hastanesi
• Sağlık Bakanlığı Bursa Devlet Hastanesi

Alaaddin Mahallesi Hasta Yurdu Caddesi No:31 Osmangazi-BURSA

Yıldırım Darüşşifa’sının 1855 yılındaki büyük depremde yıkılmasından sonra, Bursa sağlık kurumundan yoksun kalır. 1861 yılında padişah olan Sultan Abdülaziz, 1862 yılında, Hüdavendigar Eyaleti’nin merkezi olan Bursa’nın ıslah ve imarı için Ahmet Vefik Paşa’yı, Anadolu Sağ Kol Müfettişi olarak görevlendirir. Ahmet Vefik Paşa (1823-1891), Bursa ve çevresinin ihtiyacını karşılayacak modern bir hastane kurmak için, Hisar’da, bugünkü Devlet Hastanesi’nin ön tarafında, Eski Saray adıyla anılan yerde bulunan, Damat Efendi Konağı’nı hastane yeri olarak kamulaştırır. Binanın onarım işleri sürerken kamulaştırmalar nedeniyle saraya şikayet edilen Ahmet Vefik Paşa, 1864 yılında padişah tarafından görevden alınır. Vali Hakkı Paşazade Hacı İzzet Paşa zamanında onarımı bitirilen bina, 1868 yılında, Ahmet Vefik Paşa’nın da izni alınarak, Gureba Hastanesi olarak açılır. Hastanenin yönetimi Ahmet Vefik Paşa’nın vekil tayin ettiği İdare Meclisi Azası Bahaüddin Efendi’ye verilir. Bu hastane Bursa’nın çağdaş anlamda ilk hastanesidir. Ahmet Vefik Paşa, 1879 yılında, Hüdavendigar Eyaleti Valiliği’ne atanır. Ahmet Vefik Paşa’nın Bursa’ya gelişi ile hastane daha da gelişir, alt yapı eksiklikleri giderilir. İki katlı hastane binası, 45’i erkek ve 15’i kadın hasta için olmak üzere 60 yatağa sahiptir. Sırmakeş (Koza), Mahmut Paşa (Fidan) ve Balıkhane (Çarşı Karakolu karşısında, yol yapımı nedeniyle yıkılmıştır) Hanları, Ahmet Vefik Paşa’nın Bursa’ya kazandırdığı önemli eserlerden olan Tiyatro, Nilüfer Çayı suyu, dağdan getirilen odun ve kereste ile Ahmet Vefik Paşa’nın sahibi olduğu Çitli Maden Suyu’ndan elde olunan gelirler akar olarak hastaneye verilir.Vali Nazif Paşa zamanında hastaneye ruh hastaları için bir bölüm eklenir. Bursa’nın imarına önemli katkıları olan Ahmet Vefik Paşa, 1882 yılında tekrar görevden alınır.

Ahmet Vefik Paşa (1823-1891)

1904 yılında, Vali Reşit Paşa zamanında hastane arazisi genişletilir ve 1905 yılında ek binalar yapılır. 1900’lü yılların başında hastanede hekim ve eczacı olarak görev yapanların çoğunluğu gayrimüslimdir. 1908 yılında sertabip (başhekim) Suavidis Efendi, tabipler Yüzbaşı İsmail Hakkı Bey, Şehrilyan Efendi, Apostolidis Efendi, Bedros Kolaycıyan Efendi, Mehmet Tevfik Efendi, İshak Efendi ve Hacı Mehmet Ağa, eczacılar Ömer Şevket Efendi, Mehmet Hamdi Efendi ve Kosti Efendi hastanede görev yapmaktadır. 1913 yılında, Vali Abbas Halim Paşa döneminde, Gureba Hastanesi cerrahı ve aynı zamanda Sıhhiye (Sağlık) Müdürü olan Op.Dr.Emin (Erkul) Bey (23 Nisan 1920 de açılan Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne Bursa milletvekili olarak katılmıştır)’in katkıları ile hastanenin iki büyük binası arasındaki alan kapatılarak modern bir ameliyathane yapılır. Hastaneye bütün uzmanlık dallarında hekimler atanır.

Birinci Dünya Savaşı sonrası Yunan işgali sırasında çok hasar gören ve hekimleri dağılan hastane, 11 Eylül 1922 tarihinde Bursa’nın kurtuluşundan sonra, Vali Hacı Adil Bey ve Ankara’da Sıhhıye Umum (Genel) Müdürü olan Dahiliye Mütehassısı (İç Hastalıkları Uzmanı) Dr.Yusuf İzzettin (Yeğer) Bey’in çabaları ile Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti (Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı) tarafından kısa sürede onarılır. Bir süre sonra, Dr.Yusuf İzzettin Bey Bursa’ya, hastanenin başhekimliğine atanır. Dr.Yusuf İzzettin Bey hastanenin ismini Ahmet Vefik Paşa Hastanesi’ne çevirirse de halk Memleket Hastanesi ismini benimser.

1927 yılında, hastane dört büyük ve dört küçük binadan oluşmaktadır ve 150 yataklıdır. Büyük binalardan birincisi Ahmet Vefik Paşa’nın yaptırdığı iki katlı binadır. Birinci kat, cildiye ve efrenciyye (frengi) hastalarına aittir. Katın bir ucu tutuklu hastalara ayrılmıştır. İkinci kat, 60 yataklı dahiliye servisidir. İkinci büyük bina Vali Reşit Paşa zamanında yapılan, cerrahi doktorlarının odaları, hasta koğuşu, tecrit odaları, ameliyathane ve muayene odalarının bulunduğu hariciye binasıdır. Üçüncü büyük bina akıl hastaları için yapılmış ancak 1925 yılından sonra hastalar İstanbul Bakırköy Akıl Hastalıkları Hastanesi’ne gönderildiğinden bina zührevi hastalıklı kadınlara ayrılmıştır. Dördüncü büyük binada poliklinikler, hayati kimya (biyokimya) ve bakteriyoloji (mikrobiyoloji) laboratuvarı, röntgen, kütüphane, toplantı salonu, doktor yatakhaneleri ve idare odaları bulunmaktadır. Küçük binalardan birincisinde mutfak ve çamaşırhane vardır. İkincisi kadın hastalıklarına, üçüncüsü intani (bulaşıcı) hastalıklara ayrılmıştır. Dördüncü küçük bina eczane ve laboratuvar olarak kullanılmaktadır. Bu dönemde hastanenin kadrosunda dahiliye, hariciye (genel cerrahi), nisaiye (kadın hastalıkları), göz ve kulak burun boğaz, cildiye ve efrenciyye, bakteriyoloji, hayati kimya ve röntgen dallarında mütehassıs (uzman) hekimler vardır. Ebe, hemşire ve sağlık memuru ihtiyacı büyük oranda karşılanmıştır. 1934 yılında hekim kadrosuna çocuk hastalıkları mütehassısı da katılır. Dr.Yusuf İzzettin Yeğer 1940 yılında vefat edene kadar başhekimlik yapar. 1940-1942 yılları arasında Röntgen Mütehassısı Dr.Cevat Tahsin Peksun, daha sonra Çocuk Hastalıkları Mütehassısı Dr.Şemsettin Dora bir süre başhekim olur. 1943 yılı sonunda Hariciye Mütehassısı Dr.İbrahim Öktem başhekimliğe atanır.

Hastanenin artan nüfus nedeniyle ihtiyacı karşılamaması üzerine, 1947 yılında, Vali Haşim İşcan ve Belediye Reisi (Başkanı) Fahri Batıca döneminde, Hisar’da eski hastanenin güneyindeki alanda yeni bir hastane yapılması planlanır. Para temini için piyango düzenlenir. Hayırsever Bursa’lıların ve İl Özel İdaresi’nin katkıları ile yapılan hastanenin inşaatı 1951 yılı sonunda bitirilir. Yeni binanın yapımında Başhekim ve Hariciye Mütehassısı Dr.İbrahim Öktem ile Bursa Uludağ Güzelleştirme Derneği Genel Sekreteri Dişhekimi Dt.Adil Onar’ın büyük emekleri vardır. Eski hastane, 1952 yılında, Memleket Hastanesi adıyla açılan yeni hastaneye taşınır. Yeni bina bodrum hariç yedi katlı ve 600 yataklıdır. Giriş katında başhekimlik ve idare, acil servis, eczane, karantina, bakteriyoloji, hayati kimya ve patoloji laboratuvarları, röntgen servisi ve fizik tedavi merkezi bulunmaktadır. Birinci kata, Altıparmak’ta bulunan Doğumevi taşınır. İkinci ve üçüncü katlara eski hastanede bulunan birimler yerleşir. Dördüncü kat Verem Hastanesi’ne ayrılır. Poliklinikler eski hastanede bırakılır. İl Özel İdaresi’nin malı olan yeni bina, 1952 yılında Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından satın alınır. Adı Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı Bursa Devlet Hastanesi olur. 1954 yılında milletvekili seçilen Dr.İbrahim Öktem’in yerine bir süre Dahiliye Mütehassısı Dr.Neşati Üster ve Dahiliye Mütehassısı Dr.Ziya Tanan vekaleten başhekimlik yapar. 1955 yılında Röntgen Mütehassısı Dr.Adnan Türkgil başhekimliğe atanır. Hekim kadrosu daha da genişler. 1950 yılından itibaren iki yıllık eğitim hastanesi (B Tipi) olması nedeniyle, hastaneye uzmanlık eğitiminin ilk iki yılı için çok sayıda asistan gelmeye başlar. Kan merkezi kurulur. Ahmet Vefik Paşa’nın yaptırdığı ilk hastane binası 1956 yılında çıkan yangın sonucu kullanılamaz hale gelir ve yıktırılır.

Yeni bina da ihtiyaca cevap vermeyince ameliyathanenin üzerine üçüncü kat yapılır. Bu katın yapımını hayırsever işadamı Abdurahman Şenipek üstlenir ve 1963 yılında açılır. 1963 yılında Dahiliye Mütehassısı Dr.Neşati Üster, Dahiliye Mütehassısı Dr.Tarık Alp, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Mütehassısı Dr.Pertev Günday, Hariciye Mütehassısı Dr.Haşmet Köprülü, Cildiye Mütehassısı Dr.Sezai İldoğan ve Nisaiye Mütehassısı Dr.İlhan Caner tarafından Bursa Devlet Hastanesi Yardım Derneği kurulur. Dr.Pertev Günday, uzun yıllar derneğin başkanlığını yapar.

1965 yılında, Nisaiye Mütehassısı Dr.Orhan Keskin başhekim olur. Yatak sayısı 750’dir.1967 yılında döner sermaye ve Bursa Devlet Hastanesi Yardım Derneği’nin katkıları ile hastanenin doğu kısmına iki katlı bina yapılır. Giriş katı poliklinik olur, üst kata çocuk, fizik tedavi, kulak burun boğaz, beyin cerrahisi ile ortopedi ve travmatoloji servisleri yerleşir. 1981 yılında emekli olan Dr.Orhan Keskin’in yerine Genel Cerrahi Uzmanı Dr.Hamdi Atalay başhekimliğe atanır. Bu dönemde hastane tamamen onarılır ve yeniden düzenlenir. SİFAŞ tarafından koroner bakım ünitesi yaptırılır. Türk Hava Kurumu, SİFAŞ, BİSAŞ, POLYLEN ve Yıldız Tekstil firmaları ile Ali İhsan Çilingiroğlu ve diğer hayırsever Bursa’lıların maddi katkıları ile yoğun bakım ve hızır acil servis üniteleri kurulur. Hastanenin arkasındaki arazi kamulaştırılır.

Bursa Devlet Hastanesi’nin, uzmanlık eğitimi gören asistanlara, eğitimlerinin ilk iki yılında eğitim veren hastane (B Tipi) olması uygulamasına, 1974 yılında Bursa Tıp Fakültesi’nin açılmasından sonra son verilir.

Bursa Devlet Hastanesi 1973 yılında 625, 1984 yılında 600 yataklıdır. 1984 yılında 38 uzman hekim, 6 dişhekimi, 4 eczacı ve 225 yardımcı sağlık personeli hastanede görev yapar.

Dr.Hamdi Atalay, 1992 yılında emekli olana kadar başhekimlik görevini sürdürür. Daha sonra Genel Cerrahi Uzmanı Dr.Hüseyin Elagöz (1992-1997), Radyoloji Uzmanı Dr.Değer Kaya (1997-1999), Ortopedi ve Travmatoloji Uzmanı Dr.Metin Deniz Savaş (1999-2003), İç Hastalıkları Uzmanı Dr.Mete Ekşioğlu (2003-2007), Genel Cerrahi Uzmanı Dr.Ender Alp Tosun (2007), Dr.Mete Ekşioğlu (2007-2011) başhekim olarak görev yapar. 2011 yılı sonunda Göğüs Kalp Damar Cerrahisi Uzmanı Dr.Bülent Hakan Tekin başhekim atanır. 2012 yılında Dr.Mete Ekşioğlu yargı kararı ile görevine iade edilirse de tekrar görevden alınır ve Dr.Bülent Hakan Tekin başhekim olarak atanır. 2014 yılı sonunda Dr.Halil Karahan hastane yöneticisi olur.

Bursa Devlet Hastanesi, 2014 yılı sonunda 220’i uzman, 25’ü pratisyen olmak üzere 245 hekim, 3 dişhekimi ve 5 eczacı ile 900 yataklı olarak, Hürriyet, Heykel ve Kızılay Poliklinikleri ve Bursa Alkol ve Madde Bağımlılığı Tedavi Merkezi (AMATEM) ile birlikte hizmet vermektedir. Devlet Hastanesi’nin, 200 yataklı Çekirge Akdoğan Fizik Tedavi Birimi bir süre önce kapanmıştır.

Bursa Devlet Hastanesi’ne bağlı olarak çalışan Bursa Alkol ve Madde Bağımlılığı Tedavi Merkezi (AMATEM), 2010 yılında Osmangazi Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma Vakfı tarafından Yalova Yolu-Ovaakça’da yaptırılmıştır. Merkez’in başlangıçta 17 olan yatak sayısı, 2011 yılında 48’e çıkarılmıştır.

The post Tarihi Sağlık Kurumlarımız appeared first on Hekimce Bakış.

Mıntıka (Bölge) Etibba (Tabip) Odalarının ihtiyaca cevap vermemesi üzerine hazırlanan 6023 Sayılı Türk Tabipleri Birliği (TTB) Kanunu, 23 Ocak 1953 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM)’nde kabul edilir. Yasa’da;

“Türkiye hudutları içinde mesleklerini uygulayan, kamu veya özelde çalışan, asker veya sivil tüm hekim ve dişhekimlerinin katılacağı Türk Tabipleri Birliği’nin kurulduğu (Madde:1), Türk Tabipleri Birliği’nin Tabip Odaları, Merkez Konseyi, Yüksek Haysiyet Divanı (Yüksek Onur Kurulu) ve Büyük Kongre’den oluştuğu (Madde:2), Türk Tabipleri Birliği’nin kamu yararına mesleki bir kuruluş olduğu (Madde:3), hekim ve dişhekimlerinin Tabip Odası Yönetim Kurulu’nun izni olmaksızın ikinci bir görev alamayacakları (Madde:5), üye sayısı 100’den fazla olan illerde tabip odası kurulacağı, üye sayısı 100’den az olan illerin birleştirileceği ya da diğer tabip odalarına bağlanacağı (Madde:6), oda gelirlerinin % 25’inin Türk Tabipleri Birliği Merkez Konseyi’ne gönderileceği (Madde:10), Tabip Odalarının Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Onur Kurulu’ndan oluştuğu (Madde:11), Genel Kurul’un yılda iki kez Mart ve Ekim aylarında toplanacağı, seçimlerin iki senede bir Mart ayında toplanan Genel Kurul’da yapılacağı, odanın bulunduğu belediye hudutlarının dışında oturan üyelerin mektupla seçime katılabilecekleri (Madde:13), Yönetim Kurulu’nun asker sivil fark etmeksizin hekim ve dişhekimleri arasından seçileceği (Madde:18), Yönetim Kurulu’nun, üye sayısı 500’e kadar olan odalarda beş ve 500’den fazla olan odalarda yedi kişiden oluşacağı, Yönetim Kurulu’na seçilen asıl ve yedek üyelerden birinin dişhekimi olacağı (Madde:19), Yönetim Kurulu’nun iki yıl için seçileceği, Yönetim Kurulu’na arka arkaya iki dönem seçilen üyelerin bir dönem ara geçmeden yeniden seçilemeyecekleri (Madde:20), Yönetim Kurulu’na seçilebilmek için yurt içinde beş yıl görev yapmış olmak gerektiği (Madde:21), Yönetim Kurulu’nun en az onbeş günde bir toplanacağı (Madde:25), Yönetim Kurulu’nun yıllık çalışma raporunu Merkez Konsey’ine göndereceği (Madde:27), Onur Kurulu’nun asker sivil fark etmeksizin dört hekim ve bir dişhekiminden oluşacağı ve görev süresinin iki yıl olduğu (Madde:31), Onur Kurulu’na seçilebilmek için yurt içinde on yıl çalışmış olmak gerektiği (Madde:32), Onur Kurulu’nun yazılı ihtar, para cezası ve geçici meslekten men cezası verebileceği (Madde:39), Türk Tabipleri Birliği Yüksek Onur Kurulu’nun Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı Müsteşarı, Tıp Fakültelerinden birer deontoloji profesörü, Temyiz Mahkemesi (Yargıtay)’nden bir temsilci, Devlet Şurası’ndan bir temsilci, Türk Tabipleri Birliği Büyük Kongresi’nde seçilen, yurt içinde yirmi yıl çalışmış, biri asker dört hekim ile Tabip Odaları ve Merkez Konseyi’nin üç temsilcisinden oluşan oniki asıl ve oy hakkı olmaksızın Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı Zatişleri (Özlük İşleri) ve Muamelat Umum (Genel) Müdürü, Sağlık ve Sosyal Bakanlığı’nın Tabip Odaları ilgili daire temsilcisi ve Genel Kurmay Sağlık Dairesi Personel Şubesi Müdürü’nden oluşan üç müşavir (danışman) üyeden oluşacağı ve Ankara’da Sağlık ve Sosyal Bakanlığı’nda toplanacağı (Madde:42), Yüksek Onur Kurulu kararlarına itiraz edilemeyeceği (Madde:47), Yüksek Onur Kurulu’nun Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı’nın çağrısı ile toplanacağı (Madde:48), Türk Tabipleri Birliği Merkez Konseyi’nin çalışma yerinin İstanbul olduğu, Merkez Konseyi’nin Büyük Kongre’ce seçilen beş hekim ve iki dişhekiminden oluşacağı, ayrıca üç denetçi seçileceği (Madde:55), Merkez Konseyi’nin haftada bir toplanacağı ve Merkez Konseyi Genel Sekreteri’ne Büyük Kongre’ce tesbit edilen bir ücret ödeneceği (Madde:56), Merkez Konseyi’ne seçilen üyelerin İstanbul’da oturmaları gerektiği (Madde:57), Büyük Kongre’de üye sayısı 200’e kadar olan odaların üç, 500’e kadar olan odaların beş ve 500’den fazla olan odaların yedi kişi ile temsil edileceği, üç veya beş temsilciden birinin, yedi temsilciden ikisinin dişhekimi olacağı (Madde:60)” hükümleri ile Tabip Odaları, Merkez Konseyi, Yüksek Onur Kurulu ve Büyük Kongre’nin görev ve çalışmaları ile ilgili diğer hükümler yer alır.

31 Ocak 1953 tarihinde, 8323 Sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6023 Sayılı TTB Yasası’nın geçici 3.maddesi gereğince, Mart 1953’te Bölge Tabip Odaları genel kurulları toplanır. TTB Büyük Kongresi’ne katılacak 114 delege seçilir. TTB Büyük Kongresi, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı’nın daveti ile 27 Nisan 1953 tarihinde Ankara’da toplanır. Kongre’de seçilen Merkez Konseyi, aralarında BursaBilecik Tabip Odası’nın da bulunduğu, 23 Tabip Odası belirler.

6023 Sayılı TTB Yasası’na göre kurulan BursaBilecik Tabip Odası’nın kuruluş dönemi hakkındaki bilgiler ile 19531955 yılları arasındaki süreçle ilgili belgeler çok yetersizdir. Belgelememe ve belge saklamama gibi kötü bir alışkanlığımızın olması bunda en büyük etken olsa gerektir. Bu nedenle söz konusu dönemle ilgili olarak, BursaBilecik Tabip Odası kurullarında kimlerin görev aldıkları ve ne gibi çalışmalarda bulunulduğu konusunda yeterli bilgiye ulaşılamamıştır. Bu dönemle ilgili bilgiler, var olan az sayıdaki belgeden elde edilen bilgilerdir. Belgelerin bir kısmının taşınmalar sırasında kaybolma olasılığı düşünülse de, belge saklama konusunda titiz davranılmadığı bir gerçektir.

BursaBilecik Tabip Odası’nın ilk Genel Kurulu, 19.06.1953 tarihinde, Orhangazi Parkı’nda bulunan Tarihi Belediye Binası’nın üst katındaki salonda toplanır.

BursaBilecik Tabip Odası’nın 19.06.1953 tarihinde yapılan ilk Genel Kurul toplantısında, Devlet Hastanesi Başhekimi Genel Cerrahi Uzmanı Dr.İbrahim Öktem ile Doğumevi Başhekimi Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı Dr.Arif Sözen Oda Başkanlığı’na aday olur. Yapılan oylama sonucu Dr.Arif Sözen seçilir. Bir süre İç Hastalıkları Uzmanı Dr.Talat Berent, daha sonra da Göz Hastalıkları Uzmanı Dr.Kemal Ataç, genel sekreter olarak görev yapar. Dr.Hüseyin Kurtoğlu Yönetim Kurulu üyesidir.

Tabip Odası kurullarında görev alan diğer hekimlerin isimleri ile dönemle ilgili karar defteri ve çalışma raporu bulunamadı. Üye dosyalarında bulunan Tabip Odası yazılarının içeriği, çoğunlukla ek görev verilmesi ve aidat borçlarının ödenmesi ile ilgilidir.

BursaBilecik Tabip Odası Yönetim Kurulu Üyeleri ve Türk Tabipleri Birliği (TTB) Büyük Kongre Delegeleri’ne gönderilen ve 25.06.1954 tarihinde toplanacak olan TTB Büyük Kongresi’nde görüşülecek olan Deontoloji Nizamnamesi ile Merkez Konseyi Çalışma Raporu’nu tartışmak üzere, 21.06.1954 günü 18.30’da Tabip Odası Lokali’nde yapılacak toplantıya katılmalarını isteyen yazıdan, o tarihte Tabip Odası’nın bir lokali olduğu anlaşılmaktadır.

DR.ARİF SÖZEN

Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı ve Başhekim olarak Altıparmak’ta bulunan Doğumevi’nde görev yapmıştır. Doğumevi’nin 1951 yılı sonunda, inşaatı biten Bursa Devlet Hastanesi’nin yeni binasına taşınmasından sonra burada da başhekim olarak çalışmaya devam etmiş, 1955 yılında ise Ankara’ya tayin olmuştur.

1948 yılında Bursa Halkevi Yönetim Kurulu Başkanlığı ve 19531955 döneminde BursaBilecik Tabip Odası Yönetim Kurulu Başkanlığı görevinde bulunmuştur. Bursa’dan gittikten sonra 19661968 yılları arasında Ankara Etlik Zübeyde Hanım Kadın Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde başhekimlik yapmıştır.

Kaynak:

• Bursa Devlet Hastanesi’ni ziyaret eden Dr.Tevfik Salim Paşa (Tevfik Sağlam), Başhekim Dr.İbrahim Öktem, Sağlık Müdürü Dr.Salih Ergezen ve Dr.ArifSözen (Resim), Bursa Devlet Hastanesi 118.Hizmet Yılında, Sayfa: 43, Derleyen: Op.Dr.Hüseyin Alagöz., Uludağ Üniversitesi Basımevi, 1986.
• ezh.gov.tr/başhekimlerimiz
• En Kıdemli Üyemiz Dr.Kemal Ataç ile Söyleşi, Hekimce Bakış, Bursa Tabip Odası Yayın Organı, Yıl: 2002, Sayı:52, Sayfa: 58
• BursaBilecik Tabip Odası, Bursa Ansiklopedisi, II.Cilt, Sayfa: 157, Yayına Hazırlayan: Yılmaz Akkılıç, Bursa Hakimiyet Gazetesi Matbaası, 19831985.
• Bursa Tabip Odası, Bursa Ansiklopedisi 2002, I.Cilt, Sayfa: 408, Yayına Hazırlayan: Yılmaz Akkılıç, Burdef Yayınları No: 3, Harman Ofset Basım Sanayiİstanbul, 2002.

The post Bursa-Bilecik Tabip Odası Tarihi appeared first on Hekimce Bakış.

ABD’nin Orta Doğu ve Yakın Asya politikalarının işgal ve bombalamalarla en ateşli doruğuna ulaştığı zaman diliminde Cumhuriyet kurucusu kültür ve eğitim politikalarına yönelik eleştiriler de arka arkaya patlak vermişti. Batılı düşünürler Erik Jan Zürcher’den, Etienne Copeaux’ den el ve esin almış kimi aydın ve edebiyatçılarımız, üniversiteli araştırmacılarımız, Cumhuriyet’in bir “reddiye” ve “tepeden inmecilik” olduğu görüşünde birleşiyordu.

Nobel ödüllü ünlü yazarımızın Kar adlı romanında hedef aldığı Cumhuriyet kurucusu “Kemalizm”, emperyalizmin bölge coğrafyası için düşündükleri önünde bir engel oluşturuyor olabilir miydi?

II. Dünya Savaşı sonrasında, “köylere kadar uzanmış kızıl komünist tehlike” diye gösterilerek kapatılan Köy Enstitüleri, 21. Yüzyıl başında ABD ve İngiltere kaynaklı doktora tezlerinde “faşist müessese” makamına nasıl oturtuldu?
Rumeli’nin Kepirtepesi’nden Kars’ın Cılavuzu’na, 21 ocakta eli öpülesi öğretmenler yetiştiren ve Anadolu’ya çok derin izler bırakan Köy Enstitülerinin arkasındaki temel gerçeklik neydi?

Bugün, önümüze yeni bir “Osmanlılık” seçeneği sürülüyor. Egemen Batı’nın toplumumuza giydirmeye çalıştığı yönetim biçimi, Oğuz oymaklarından Gün Han içindeki dört boydan biri olan Kayı Boyu’nun kendisini kardeşi gibi gördüğü diğer bireylerden ayrı tutmamış, gazilikten ötesinde gözü olmamış önderi Ertuğrul’un, ırk, dil, din gibi farklara hiç bakmaksızın, yalnızca insanı seçen tutumu değil, İslam inancını zorba iktidarına ideoloji yapmaya kalkışarı Sultan Abdülhamid’ in anlayışıdır.

Anadolu Rönesansı, Cumhuriyet kuruluşundan günümüze hayatımıza katılan tüm toplumsal sesleri, renkleri görünür kılmaya çalışan yoğun bir denemedir. Tarihcil gelişimi, siyaseti, edebiyatı birlikte kucaklamaya çalıştı. Tüm Şark toplumlarına 1789 Burjuva Devrimi’nin .insanlığa armağanı “eşitlik, kardeşlik, hürriyet” parolası ve sorgulayan aklı yerine Orta Çağ yaşamını hak gören emperyal güçlere işaret eden bir uyarı sesi olmak istedi…

DR.ALPER AKÇAM:

1952 yılında Ardahan’da doğdu. Yazar Dursun Akçam’ın oğludur. İlkokulu Ardahan ve Kırıkkale’de, ortaokulu Kırıkkale ve Ankara’da, liseyi Ankara’da okudu. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden 1974 yılında mezun oldu. Üniversite yıllarında devrimci gençlik eylemlerine katıldı. Lisansüstü eğitimini Sosyal Sigortalar Kurumu Ankara Dışkapı Hastanesi’nde tamamlayarak 1978 yılında genel cerrahi uzmanı oldu. Yalova ve Karabük SSK Hastaneleri’nde çalıştıktan sonra askerlik hizmetini Ankara Etimesgut 28.Tümen ve Erzincan Askeri Hastanesi’nde yedek subay olarak yaptı. 1982 yılında yeniden Karabük SSK Hastanesi’ndeki görevine başladı. 1996 yılında SSK Bursa Bölge Hastanesi’ne atandı. 2000 yılında emekli oldu ve hekimlik çalışmalarını sonlandırdı.

1968 yılında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Sosyalist Fikir Kulübü’ne üye oldu. 1969 yılında Fikir Kulüpleri Federasyonu Genel Yönetim Kurulu Üyeliği’ne seçildi. 1969-1971 yılları arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Öğrenci Derneği Yönetim Kurulu’nda görev yaptı. Asistanlık yıllarında Türkiye Sosyalist İşçi Partisi, İşsizlik ve Pahalılıkla Mücadele Derneği ve Devrimci Sağlık İş Sendikası’na üye oldu. Karabük’te görev yaptığı dönemde Atatürkçü Düşünce Derneği Karabük Şubesi’nin kurucuları arasında yer aldı ve Yönetim Kurulu üyeliği yaptı. Hekimlik yaşamı boyunca Ankara, Karabük ve Bursa Tabip Odası’na üye oldu. Bursa Tabip Odası’nda TTB Büyük Kongre Delegeliği, Ankara Tabip Odası’nda Onur Kurulu Üyeliği yaptı. Emekli olunca Bursa’da Cumhuriyet Halk Partisi’ne üye oldu, Osmangazi İlçe Yönetim Kurulu Üyeliği görevinde bulundu.

Karabük’te bulunduğu yıllarda lisanslı olarak futbol oynadı.

Edebiyatçılar Derneği, Bursa Kültür ve Sanat Vakfı Edebiyat Kurulu, Kıbrıs Balkanlar Avrasya Türk Edebiyat Kurumu’nda yöneticilik yaptı. Halen Dursun Akçam Kültür ve Sanat Vakfı Başkanlığı ile Yeni Kuşak Köy Enstitülüler Derneği Ankara Şubesi Başkanlığı görevini sürdürmektedir.

Edebiyat alanında roman, öykü, makale, deneme, eleştiri, mektup türünde çok sayıda yazın çalışmaları vardır.
1997 Türk Tabipleri Birliği Öykü Yarışması’nda Birincilik, 2001 Edebiyatçılar Derneği ve Sağlık ve Sosyal Hizmet Emekçileri Sendikası Öykü Yarışması’nda Birincilik, Orhan Kemal Öykü Yarışması’nda Mansiyon, 2002 Pir Sultan Abdal Derneği Öykü Yarışması’nda İkincilik, 2003 Ahmet Hamdi Tanpınar Yarışması Mektup Dalı’nda İkincilik, 2005 Ümit Kaftancıoğlu Öykü Yarışması’nda Jüri Özel Ödülü, 2008 Yılı Yunus Nadi Öykü Ödülü ve 2012 Troya Folklor Araştırma Derneği Edebiyat Ödülü’ne değer bulundu.

YENİ KUŞAK KÖY ENSTİTÜLÜLER DERNEĞİ YAYINLARI
İnönü Cad. No: 58/17 Birlik Apt. Hatay/İZMİR
Tel. ve Faks: 0232 256 52 62
www.ykked.org.tr
ykkedernegi@yahoo.com.tr

YENİ KUŞAK KÖY ENSTİTÜLÜLER DERNEĞİ BURSA ŞUBESİ
Nilüfer Belediyesi Dernekler Yerleşkesi
Konak Mahallesi Kapalı Pazar Yeri Altı Nilüfer/BURSA
http://www.facebook.com/yenikusakbursa
yenikusakbursa@gmail.com

The post Anadolu Ronesansı appeared first on Hekimce Bakış.

1933 yılında, 3.Bölge Tabipler Odası Yönetim Kurulu’nda Dr.Ziya Nuri Paşa başkan, Dr.Murat İbrahim Bey genel sekreter, Dr.Niyazi İsmet Bey sayman ve Dr.Ömer Lütfi Bey veznedar olarak görev alır. Dr.Ziya Nuri Paşa milletvekili seçilmesi nedeni ile kısa bir süre sonra görevinden ayrılır. Dr.Niyazi İsmet başkan olur. Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanı Dr.Refik Bey’in desteği ile vefat eden hekimlerin ailelerine yardım etmek üzere Yardım Sandığı kurulur. 1934 yılında, Yönetim Kurulu’nda Dr.Niyazi İsmet başkan, Dr.Murat İbrahim Bey genel sekreter, Dr.Ömer Lütfi Bey sayman ve Dr.İhsan Sami Bey veznedar olarak görev alır. Dr.Niyazi İsmet, 1934 yılında, daha sonra kendi adı ile anılacak olan Oda kütüphanesini kurar. Gazete çıkarılmaya başlanır. 1935 yılında, Yönetim Kurulu’nda Dr.Niyazi İsmet Gözcü başkan, Dr.Rıza Pekolcay genel sekreter, Dr.İhsan Sami Garan sayman ve Orhan Tahsin veznedar olur. 3.Bölge Tabipler Odası üyelerinin basılı eserleri sergilenir. Serginin düzenlenmesinde Dr.Süheyl Ünver, Dr.Kazım İsmail, Dr.Selim Nüzhet, Dr.Süreyya Kadri ve Dr.Fahrettin Kerim Bey’ler görev alır.

DR.ZİYA NURİ PAŞA, DR.AHMET ZİYA BİRGİ

1872 yılında İstanbul’da doğdu. İlk ve orta öğrenimini İstanbul’da gördü. 1888 yılında Askeri Tıbbiye’yi bitirdi. Haydarpaşa Askeri Hastanesi’nde tabip yardımcılığı yaptı. 1890 yılında Emraz-ı Umumiye (Genel Hastalıklar) ders muavinliğine atandı. 1892 yılında Fatih bölgesi sorumlu kolera ile mücadele hekimi oldu. 1894 yılında Tabip yüzbaşı iken Almanya’ya gönderildi. 1898 yılında burada Tıp  Fakültesi’ni yeniden bitirerek tıp doktoru diploması aldı. 1900 yılında Berlin Askeri Akademisi’nde Kulak Burun Boğaz Hastalıkları uzmanı  oldu. İstanbul’a dönünce Gülhane Askeri Tababet Tatbikat (Tıp Uygulama) Mektebi ve Hastanesi’nde Üzniye Enfiye ve Hançereviye (Kulak Burun Boğaz) Hastalıkları servisini kurdu. 1902 yılında Şişli Etfal Hastanesi’ne atandı. 1909 yılında askeri ve sivil tıbbiyenin birleştirilmesi ile oluşan Mekteb-i  Tıbbiye’yenin ilk Kulak Burun Boğaz Hastalıkları profesörü ve kürsü başkanı oldu. Balkan Savaşı yıllarında Selanik Bölgesi Ordu Sağlık Müşaviri olarak görev yaptı.

1912 yılında Mekteb-i Tıbbiye Hastanesi Başhekimi oldu. 1918 yılında Tuğgeneral olarak ordudan ayrıldı. 1919 yılında Mekteb-i Tıbbiye Dekanlığı’na atandı. 1930 yılında kurulan Türk Otorinolarengoloji Derneği kurucuları arasında yer aldı. 1933 yılında İstanbul merkezli 3.Bölge Tabipler Odası Yönetim Kurulu Başkanı seçildi ise de aynı yıl milletvekili seçilmesi nedeni ile bu görevinden ayrıldı.

1933 yılında yapılan milletvekili ara seçimlerinde Cumhuriyet  Halk Partisi’nden Afyonkarahisar Milletvekili seçilerek Türkiye Büyük Millet Meclisi 4.Dönem ve 1935 yılında yapılan milletvekili Genel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi’nden Kocaeli Milletvekili seçilerek Türkiye Büyük Millet Meclisi 5.Dönem  çalışmalarına katıldı. Almanca, İngilizce ve Fransızca bilir. Evli ve bir çocuk  babasıdır. 1936 Ankara’da vefat etti.

Kaynak:
• www.kanalkbb.com/klinikler/05.pdf
• www.ctf.edu.tr/kbb/seminerler/2003/dünya kbb tarihi
• TBMM Milletvekilleri Albümü 1.Cilt 4.Dönem Afyonkarahisar Milletvekilleri, 5.Dönem Kocaeli Milletvekilleri.

DR.NİYAZİ İSMET BEY, DR.MEHMET NİYAZİ GÖZCÜ

1884 yılında İstanbul’da doğdu. 1907 yılında Mekteb-i Tıbbiye-i
Şahane (Askeri Tıbbiye)’den mezun oldu. Gülhane Askeri
Hastanesi’nde staj yaptıktan sonra asistan olarak kaldı ve göz
hastalıkları uzmanı oldu. 1909 yılında Selanik ve daha sonra
Manastır Merkez Hastanelerinde görev yaptı. 1910 yılında Gülhane
Askeri Tababet Tatbikat (Tıp Uygulama) Mektebi’nde göz kliniği
öğretim üyeliğine getirildi. Birinci Dünya Savaşı yıllarında
(1914-1918) Çanakkale cephesinde ve çeşitli hastanelerde görev
yaptı. Daha sonra Gülhane Hastanesi’ne döndü. Başhekimlik ve
bölüm başkanlığı yaptı. Profesör oldu. 1941 yılında Gülhane
Hastanesi Ankara’ya Cebeci Askeri Hastanesi’ne taşınınca burada da göz hastalıkları biliminin gelişmesine önemli katkıları oldu.
1934 yılında Soyadı Kanunu çıkınca “Gözcü” soyadını aldı.
1944 yılında Tabip Tümgeneral rütbesi ile ordudan ayrıldı. 1944
yılı sonunda yapılan milletvekili ara seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi’nden İstanbul Milletvekili seçilerek Türkiye Büyük Millet Meclisi 7.Dönem çalışmalarına katıldı. Bu görevi 1946 yılına kadar sürdü.

1928-1931 yılları arasında kurucularından olduğu Türk Oftalmoloji Cemiyeti Başkanlığı, 1931-1933 yılları arasında İstanbul merkezli 3.Bölge Tabipler Odası Yönetim Kurulu Üyeliği ve 1933-1937 yılları arasında da 3.Bölge Tabipler Odası Yönetim Kurulu Başkanlığı görevlerinde bulundu.

Çok sayıda bilimsel makalesinin yanı sıra Emraz-ı Ayniye (Göz Hastalıkları,1921), Göz Frengisi (1924), Traham Tedavisi ve Trahomla Mücadele (1927), Trahom Mücadelesinde Çalışan Küçük Sıhhiye Memurlarına Trahom ve Konjuktiva Hastalıkları Dersi (1931) Adlı yayınlanmış yapıtları vardır. 1965 yılında İstanbul’da vefat etti.

Bu dönemde, tabip odaları dışında Türk Oftalmoloji Derneği, Çocuk Hekimleri Encümeni, Türk Jinekoloji Derneği, Cild ve Zührevi Hastalıklar Derneği, Türk Üroloji Derneği ve Otorinolaringoloji Derneği gibi uzmanlık dernekleri de çalışmaktadır.

1935 yılında, Bursa, Bilecik, Kocaeli ve Zonguldak illeri, 3.Bölge Tabipler Odası’ndan ayrılarak, Ankara merkezli 1.Bölge Tabip Odası’na bağlanır. Bu değişiklik sonucu İstanbul Merkezli 3.Bölge Tabipler Odası’nın üye sayısının 138 azalması, bu illerdeki hekim sayısı hakkında kabaca bir fikir vermesi açısısından önemlidir.

Merkezi İstanbul’da bulunan 3.Bölge Tabipler Odası çalışmalarına, Bursa ili hekimlerinin ne ölçüde katıldıkları hakkında bilgi olmadığı gibi, Bursa ili hekimlerinin, 1935 yılında bağlandıkları Ankara merkezli 1.Bölge Tabip Odası hakında da bilgi bulunamadı.

1949-1950 yıllarında Bursa’daki hekimlerin “Hekimler Birliği” adlı bir dernekleri olduğu, her ay Bursa Halkevi Salonu’nda bilimsel toplantılar düzenledikleri, Genel Kurul toplantılarını burada yaptıklarına ve 14 Mart Tıp Bayramlarını kutladıklarına dair belgeler vardır.

Tıp Toplanması / 19.01.1950 Tarihli Ant Gazetesi Haberi

Hekimler Derneği Kongresi / 05.02.1950 Tarihli Ant Gazetesi Haberi

Tıp Bayramı Dün Kutlandı / 15.03.1953 Tarihli Hakimiyet Gazetesi Haberi

1951 yılında, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı bünyesinde Tabip Odaları ile ilgili yeni düzenleme çalışmaları başlatılır. 1953 yılında, Türkiye’deki hekim sayısı 7432’dir. Bunların 3558’i memur (kamu çalışanı), 875’i askeri, 2999’u serbest çalışan hekimdir. Aynı dönemde dişhekimi sayısı 1242’dir. Bunların 56’sı memur, 58’i askeri ve 1128’i serbest çalışan dişhekimidir. Ülkedeki 1024 eczacıdan 166’sı memur, 178’i askeri ve 680’i serbest olarak çalışmaktadır. Yine 1953 yılında Türkiye’de 22 uzmanlık dalı mevcuttur. 3722 uzman hekimin, 1038’i dahiliye (iç hastalıkları), 526’sı hariciye (genel cerrahi), 403’ü nisaiye (kadın hastalıkları ve doğum), 294’ü çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanıdır.

Kaynak:
• www.nuveforum.net/gözcü niyazi ismet
• www.gata.edu.tr/cerrahi bilimler/göz/tarihçe
• TBMM Milletvekilleri Albümü I.Cilt 7.Dönem İstanbul Milletvekilleri.
• AnaBritanica Genel Kültür Ansiklopedisi 1988, IX.Cilt, Sayfa: 618.

The post Bursa Tabip Odası Tarihi 1928-1952 (2) appeared first on Hekimce Bakış.

Üyelerimiz arasında sanata gönül veren hekimler olduğu gibi spora gönül veren meslektaşlarımız da var. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr.M.Murat Kaçar bunlardan birisi. Dr.M.Murat Kaçar hekimlik mesleğinin yanı sıra gençlik yıllarından bu yana içinde olduğu sporun atletizm dalında ülke içinde ve dışında birçok başarıya imza attı.

1946 yılında İstanbul’da doğan Dr.M.Murat Kaçar 1963 yılında İstanbul Vefa Lisesi’ni, 1970 yılında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi’ni bitirdi. 1972-1975 yılları arasında TOFAŞ Otomobil Fabrikası’nda işyeri hekimliği yapan Dr.M.Murat Kaçar Bursa Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde 1975 yılında başladığı lisansüstü eğitimini 1979 yılında tamamlayarak Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı oldu. Bursa Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kürsüsü’nde başasistan olarak çalışırken 1982 yılında bu görevinden ayrılarak özel hekimlik yapmaya başladı. 1982-1991 yılları arasında özel hekimliğin yanı sıra Marmara Linyitleri Bursa İşletmesi’nde işyeri hekimi olarak çalıştı. 1992 – 1996 yılları arasında Bursa Sosyal Sigortalar Kurumu Hastanesi’nde başhekim olarak görev yaptı. Dr.M.Murat Kaçar halen özel bir hastanede Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı olarak çalışmaktadır. Çeşitli konularda yayınlanmış çok sayıda bilimsel makalesi vardır.

1975 – 1998 yılları arasında Olay, Bursa Hakimiyet ve Bursa Haber gazetelerinde tıp ve spor konularında köşe yazıları ve makaleleri yayınlanan Dr.M.Murat Kaçar Bursa Tabip Odası’nın yanı sıra Türkiye Milli Pediatri Derneği, Türkiye Pediatrik Enfeksiyon Hastalıkları Derneği, Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi, Türkiye Atletizm Federasyonu Teknik Komite ve Sağlık Komitesi (1986 – 1994), Galatasaray Spor Kulübü ve Galatasaraylı Eski Sporcular Derneği, İzmir Masterler Atletizm Derneği Üyesi, Bursa Masterler Atletizm Kulübü Derneği Kurucu Başkanı ve Çağdaş Eğitim Kooperatifi Kurucu Üyesi’dir.

Evli ve iki çocuk babası olan Dr.M.Murat Kaçar İngilizce bilmektedir.

Bir ömür koşarak…

1963 – 1976 yılları arasında Galatasaray atletizm takımında 110 Metre Engelli’de yarışan Dr.M.Murat Kaçar 35 kez milli oldu. Yıldızlar, gençler ve büyükler kategorilerinde 8 kez Türkiye rekoru kırdı. Balkan Oyunları, Akdeniz Oyunları ve Uluslararası yarışmalarda ülkemizi temsil etti.

1986 yılından itibaren masterler atletizm yarışmalarına katılmaya başladı. Masterler 110 Metre Engelli, 100 Metre Engelli ve Salon 60 Metre Engelli yarışmalarında 6 Avrupa birinciliği, 3 Avrupa ikinciliği, 2 Avrupa üçüncülüğü, 5 Dünya ikinciliği ve 2 Dünya üçüncülüğü olmak üzere toplam 18 madalya kazandı.

Dr.M.Murat Kaçar, 2013 yılında Brezilya’da yapılan Dünya Masterler Şampiyonası 100 Metre Engelli yarışmasında Dünya ikincisi oldu. Yine 2013 yılında İspanya’da yapılan 9.Masterler Salon Şampiyonası 65-69 Yaş Grubu 60 Metre Engelli yarışmasında Avrupa, Hırvatistan’da yapılan Veteranlar Atletizm Şampiyonası 65-69 Yaş Grubu 100 Metre Engelli yarışmasında Balkan Şampiyonu oldu. Bu yarışlardaki dereceleri ile Salon 60 Metre Engelli Türkiye ve 100 Metre Engelli Balkan rekorunu kırdı.

Dr.M.Murat Kaçar ayrıca 2012 yılında Türkiye’de düzenlenen 33.Medigame Oyunları 65 Yaş Üstü 100 ve 200 Metre yarışmaları ile 2014 yılında Avusturya’da düzenlenen 35.Dünya Medigame Oyunları 65 Yaş Üstü 100 ve 200 Metre yarışmalarında birinci oldu.

Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi, 2013 Yılı Fair Play Ödülleri içerisinde, Dr.M.Murat Kaçar’ı bir tıp doktoru olarak topluma verdiği hizmetler dışında yaptığı sosyal – sportif çalışmalar ile ülke sporuna hem sporcu hem yönetici olarak yaptığı katkılar, Türk sporunun yurt dışında tanıtımı ve atletizm alanında elde ettiği uluslararası başarılar nedeni ile Sportif Kariyer dalında Fair Play ödülüne değer buldu.

Dr.M.Murat Kaçar koşmaya devam ediyor…

The post Spor aşığı bir hekim Dr.M.Murat Kaçar appeared first on Hekimce Bakış.

Cumhuriyet döneminde çıkarılan, Türkiye’de Tabip Odaları’nın kuruluşu ve işleyişi ile ilgili hükümler içeren ilk yasa, 11 Nisan 1928 tarihinde, 863 Nolu Resmi Gazete’ de yayınlanarak yürürlüğe giren, 1219 Sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun (Tıp Meslekleri Uygulamalarına Dair Yasa)’ dur. Bu yasanın 14.Madde’sinde Sıhhiye ve Muavenet-i İçtimaiye Vekaleti (Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı) tarafından belirlenecek mıntıkalarda (bölgelerde) birer Etibba (Tabipler) Odası kurulacağı hükmü yer alır.

1219 Sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun’un yürürlüğe girmesinden yaklaşık onbir ay sonra, 6 Mart 1929 tarihli İcra Vekilleri Heyeti (Bakanlar Kurulu) toplantısında Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti tarafından tarafından, 1219 Sayılı Yasa’nın 18.Maddesi uyarınca hazırlanan, Etibba Odaları Nizamnamesi (Tabip Odaları Yönetmeliği) kabul edilir. Nizamname, altında Reisicumhur Gazi M.Kemal, Başvekil İsmet (İnönü), Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekili Dr.Refik (Saydam) ve diğer vekillerin imzaları olan 7734 Sayılı Kararname ile 27 Mart 1929 tarihinde 1152 Sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girer.

06.03.1929 Tarih ve 7734 Sayılı İcra Vekilleri Heyeti Kararnamesi

27.03.1929 Tarih ve 1152 Sayılı Resmi Gazete

Nizamname’nin yürürlüğe girmesinden sonra, Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti dokuz Mıntıka Etibba Odası (Bölge Tabipler Odası) belirler. Bunlar Ankara (1), İzmir (2), İstanbul (3), Konya (4), Adana (5), Sivas (6), Diyarbakır (7), Samsun (8) ve Erzurum (9) merkezli Mıntıka Etibba Odası’dır. İlk kurulan Mıntıka Etibba Odası, İstanbul merkezli 3.Mıntıka Etibba Odası’dır. 3.Mıntıka Etibba Odası, İstanbul ile birlikte Kırklareli, Edirne, Tekirdağ, Bursa, Kocaeli, Zonguldak, Bolu ve Bilecik illerini kapsamaktadır. Bursa’lı hekimlerin ilk Tabip Odası, merkezi İstanbul’da bulunan 3.Mıntıka Etibba Odası’dır.

3.Mıntıka Etibba Odası, ilk Genel Kurulu’nu 18 Kasım 1928 tarihinde, Vali Vekili’nin nezaretinde, İstanbul Sıhhat ve İçtimai Muavenet Müdürlüğü binasında yapar. Genel Kurulu İstanbul Sıhhat ve İçtimai Muavenet Müdürü Ali Rıza Bey yönetir. Önce Reisicumhur Gazi Mustafa Kemal’in başarı dileklerini içeren telgrafı okunur. Genel Kurul’da Dr.Tevfik Salim Paşa (1934 yılında Soyadı Kanunu ile Sağlam soyadını alır), Haseki Hastanesi Başhekimi ve İç Hastalıkları Uzmanı Dr.Esat Nurettin Bey, İstanbul Belediyesi Sıhhiye Müdürü Dr.Neşet Osman Bey, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Reisi (Dekanı) Dr.Tevfik Recep Bey ve Dr.Refik Münir Bey 3.Mıntıka Etibba Odası İdare Heyeti (Yönetim Kurulu) asıl üyeliklerine seçilir. İdare Heyeti yaptığı ilk toplantıda Dr.Tevfik Salim Paşa’yı Reis (Başkan), Dr.Esat Nurettin Bey’i Umumi Katip (Genel Sekreter), Dr.Neşet Osman Bey’i Muhasip (Sayman) ve Dr.Tevfik Recep Bey’i Veznedar seçer. Dr.Tevfik Salim Paşa 3.Mıntıka Etibba Odası’nın ilk başkanıdır.

Dr.Tevfik Salim Paşa (Dr.Tevfik Sağlam)

Asıl ismi Ali Tevfik Salim’dir. 1882 yılında İstanbul’da doğdu. İlköğrenimini Sultanahmet’teki Nakilbent İlkokulu’nda gördükten sonra, 1891-1895 yılları arasında Soğukçeşme Askeri Rüştiyesi (ortaokul)’ ne, 1895-1898 yılları arasında Çengelköy Askeri Tıbbiye İdadisi (lise)’ne devam etti. 1898 yılında başladığı Demirkapı’daki Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane (askeri tıbbiye)’den 1903 yılında tabip yüzbaşı olarak mezun oldu. Bir yıl Gülhane Tatbikat Hastanesi Dahiliye Kliniği’nde çalıştı. 1906 yılında Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane Dahiliye Kliniği’ne öğretmen yardımcısı olarak atandı. 1909 yılında Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane ve Mekteb-i Tıbbiye-i Mülkiye (sivil tıbbiye) birleşince Haydarpaşa’daki Mekteb-i Tıbbiye 3.Dahiliye Kliniği Laboratuvar Şefi oldu. 1912 yılında Balkan Savaşı çıkınca Selanik Redif Fırkası Sıhhiye Bölük Komutanlığı’na atandı. Hadımköy Sıhhiye Bölüğü ile Yassıviran Menzil Hastanesi’nde çalıştı. Tifüs ve kolera salgını ile uğraşırken tifüse yakalanarak İstanbul’a döndü. Nekahet döneminde gittiği Almanya Wiesbaden kentinde, birbuçuk yıl, orada tedavi gören subaylarımıza baktı. İyileşince Mekteb-i Tıbbiye’deki görevine döndü.

Birinci Dünya Savaşı başlayınca tekrar görevinden ayrıldı Askeri Tıbbiye’ye geçti. İstanbul 1.Kolordu Hıfzısıhha Müşavirliği, daha sonra 1.Kolordu Başhekim Vekilliği yaptı. 1915 yılında İstanbul  2.Ordu Sıhhiye Reisliği’ne ve daha sonra Erzurum 3.Ordu Sıhhiye Reisliği’ne atandı. Sarıkamış Harekatı sırasında orduda baş gösteren tifüs salgınına karşı aşı uygulanması konusunda araştırmalar yaptı.

1916 yılında Erzurum ve Trabzon’daki kolera salgını ile uğraştı. 1917 yılında albaylığa yükseltildi. 1918 yılında Osmanlı Hükümeti ile Güney Kafkas Hükümetleri arasındaki barış görüşmelerine katıldı. Aynı yıl Şark Orduları Grubu Müfettişliği’ne atandı.

Birinci Dünya Savaşı yıllarında, Dr.Tevfik İsmail Gökçe ve arkadaşları ile birlikte üzerinde çalıştıkları tifüs aşısının zararlı olduğu suçlaması ile 1918 yılında Nemrut Mustafa Paşa Divan-ı Harb’inde yargılanarak beraat etti.

Savaş sonrası Mekteb-i Tıbbiye’deki görevine döndü. 1919 yılında İstanbul’da çıkan veba salgını sırasında Sıhhiye Müdürlüğü Veba Komisyonu’nda çalıştı. 1920 yılında Askeri Tıp Okulu ve Gülhane’de “Seferde Sıhhıye Hizmeti” öğretmenliğine ve Harbiye Nezareti Sıhhi Harp Tarihi Komisyon Başkanlığı’na atandı. Mustafa Kemal’in çağrısı üzerine 1921 yılında İnebolu yoluyla Ankara’ya geldi. Milli Savunma Bakanlığı Ordular Sıhhiye Dairesi Başkanlığı ve Genel Sahra Sıhhiye Müfettişi görevine getirildi. 1922 yılında bu görevlerinden ayrılarak Ankara Cebeci Hastanesi Dahiliye ve İntaniye, 1923 yılında İzmir Hastanesi Dahiliye Servisi’ne şef olarak atandı. Aynı yıl İstanbul’a döndü. Gülhane Askeri Hastanesi Dahiliye Kliniği’nde profesörlüğe yükseltildi. Hastane başhekimi ve müdürü oldu. Yüksek Askeri Tıp Komisyonu Başkanlığı’na atandı. 1923-1925 yılları arasında Kızılay Genel Başkanlığı, 1924 yılında Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı Sıtma Savaş Komisyonu üyesi olarak görev yaptı. 1925 yılında I.Milli Türk Tıp Kongresi Düzenleme Kurulu’nda Kongre Genel Sekreteri olarak görev aldı. 1926 yılında Türk Kodeksi Komisyonu’na üye oldu. Kızılay Hemşire Okulu’nun kurucuları arasında yer aldı. Aynı yıl Mekteb-i Tıbbiye Dahiliye Kürsüsü’ne öğretim üyesi seçildi. 1927 yılında tekrar Milli Savunma Bakanlığı Ordular Sıhhiye Dairesi Başkanlığı’na getirildi ve general rütbesine yükseltildi. 1928 yılı başında kendi isteği ile askerlikten ayrıldı.

1929 yılında İstanbul merkezli 3.Bölge Tabipler Odası Yönetim Kurulu Başkanı seçildi. Oda’nın ilk başkanıdır. Bu görevi 1933 yılına kadar sürdü. Aynı dönemde İstanbul İl Genel Meclisi Üyeliği yaptı. 1931 yılında İstanbul Gureba Hastanesi’nde görev aldı. 1933 yılında İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanı ve 2.Dahiliye Kliniği öğretim üyesi oldu. 1934 yılında Milli Eğitim Bakanlığı ile ters düşerek bu görevinden ayrıldı. 1934 yılında soyadı kanunu çıkınca “Sağlam”soyadını aldı.

1936 yılında Haydarpaşa Numune Hastanesi Dahiliye Kliniği’nde çalışmaya başladı. 1937 yılında Kızılay Hastabakıcı ve Hemşireler Yurdu Yönetim Kurulu Başkanlığı’na, 1939 yılında Sağlık Bakanlığı Yüksek Sağlık Şurası Üyeliği’ne seçildi.

1939 yılında davet üzerine İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi 3.Dahiliye Kliniği Başkanı oldu. Türkiye’de ilk kalp kateterizasyonu Dr.Tevfik Sağlam’ın başında olduğu 3.Dahiliye Kliniği’nde yapılmıştır. Karaciğer biyopsisi ve karaciğer dokusundan enzim çalışmaları ile dünya tıp literatürüne geçmiştir. 1943-1946 yılları arasında İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü yaptı. Üniversite özerkliği ile ilgili yasanın hazırlanmasında çalıştı.

Rektörlük sonrası Tıp Fakültesi’nde Fitizyoloji (Akciğer Hastalıkları) Kürsüsü kurdu. 1951 yılında kürsünün başkanı oldu. Eşinin maddi katkıları ile yapılan “Naile Sağlam Tüberküloz Enstitüsü”nü açtı. 1952 yılında yaş haddinden emekli oldu. Emeklilik döneminde verem savaşı, halkın sağlık eğitimi ve hemşirelik mesleğinin sorunları ile uğraştı.

1927 yılında kurucusu olduğu İstanbul Verem Savaş Derneği ile 1948 yılında kurucusu olduğu Türkiye Ulusal Verem Savaş Derneği’nin uzun yıllar başkanlığını yaptı. Verem Savaş Dispanseri ve Sanatoryum açılmasına öncülük etti. 1950 yılında Dünya Sağlık Örgütü’nün Türkiye’de kurduğu Yakın ve Orta Doğu Uluslar arası Verem Savaş Merkezi başkanlığına seçildi. Unesco Milli Komisyonu’nda çalıştı. 1959 yılında Uluslararası Verem Savaş Birliği başkanlığına seçildi. Beyrut, Şam ve Kahire’de Verem Savaş Merkezleri kurdu.

Türk Hekimleri Dostluk ve Dayanışma Cemiyeti kurucu üyesidir.

Başlıca yapıtları arasında İç Hastalıklarında Klinik Teşhis (1909), İntani Hastalıklar (1911, Dr.Süleyman Numan ile birlikte), Yukarı Solunum Yolu Hastalıkları (1920), Tifo Aşısı (1921), Büyük Harpte 3.Ordu’da Sıhhi Hizmet (1941), Metabolizma Hastalıkları ve Avitaminozlar (1947), Hayatım (1947) ve Nasıl Okudum? (1959) sayılabilir.

1963 yılında İstanbul’da vefat etti. Kendisine ve eşine ait mal varlığını İstanbul Verem Savaş Derneği’ne bıraktı. Vefatından 9 sene sonra 1972 yılında Tübitak Hizmet Ödülü’ne değer bulundu.

Kaynak:
• tr.wikipedia.org/tevfik saglam
• misscritic.blogcu.com/tevfik saglam
• filozof.net/tevfik saglam
• AnaBritanica Genel Kültür Ansiklopedisi 1990, Cilt 18, Sayfa: 595.
• Dr.Tevfik Sağlam, Atatürk ve Tıbbiyeliler, Sayfa: 97-105, Prof.Dr.Metin Özata, Umay Yayınları, 2.Basım, Mayıs 2009.
• Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Toplumsal İlerlemenin ve Türkçe Eğitimin Öncüsü Tıbbiye, Sayfa: 87, 179, Prof.Dr.M.Tahir Hatipoğlu, Hatiboğlu Basım ve Yayım San.Tic.Ltd.Şti., 2.Baskı, 2011.

The post Bursa Tabip Odası Tarihi 1928-1952 (1) appeared first on Hekimce Bakış.

18.Yüzyıl’da Osmanlı tıbbında etkili olan ekollerden birisi Paracelsus (1493 – 1541) tarafından kurulmuş olan iyatrokimya (iatrochemie) akımıdır. Bu akım esas olarak, varlığın temelinin canlı ya da cansız ayırımı yapmaksızın inorganik maddelerden oluştuğu ilkesine dayanmaktadır. Paracelsus canlının yapısını kimyasal esaslara dayandırmaktaydı.

Canlının yapısı kimyasal olduğuna göre onda meydana gelen hastalıkların tedavisi de kimyasal prensiplere dayalı olmalıydı. Canlı yada cansız bütün maddeler özde ortak ana temel maddelerden meydana gelmektedir. Canlının cansızdan farkı yapılanmasındadır. Başka bir ifade ile Paracelsus, tedavide o güne kadar yaygın olarak kullanılan bitkisel ve hayvansal kökenli maddeler yerine, inorganik kökenli maddeleri önermekteydi. Bunlar arasında civa, civa bileşikleri, kükürtlü bileşikler ve çeşitli tuzlar yer almaktaydı.

Modern tıbbın sentetik ilaçlar yapma hususundaki buluşu tedavi alanında hekimliğe yeni ufuklar kazandırır. 17.Yüzyıl’da, Paracelsus’un eserleri Salih bin Nasrullah (Nasrullah oğlu Halepli Salih Efendi) tarafından Arapça’ya çevrilir. Akım, Osmanlı’da 18.Yüzyıl başlarında büyük bir ivme kazanır. Salih bin Nasrullah’ın 1710 yılında ölümünden sonra iyatrokimya akımının Osmanlı’daki temsilcisi Ömer Şifai olur. Akım daha sonra Ömer Şifai’nin öğrencisi Ali Münşi tarafından sürdürülür.

Ali Münşi Oswald Croll, Adrian Mynsicht, Michael Ettmüller gibi iyatrokimyacıları izler. Ancak kendisi simyacı değil, bir hekim, bir eczacı ve bir laboranttır.

Ali Münşi, Bidaat el-Mübdeti adlı eserinde hastalıkların tedavisinde gümüş, antimon, nişadır, bakır, altın, kalay, kurşun, çinko ve bileşiklerinden hazırlanmış ilaçların kullanılmasını önerir.

ÖMER ŞİFAİ “Bursalı Ömer Şifai, Bursa ’nın Hekim Dedesi”

18.Yüzyılda yaşamış hekimlerimizdendir. Her ne kadar Bursa’lı diye tanınsa da aslen Sinop’ludur. Sinop’un Akliman köyünde doğmuştur.

Doğum yılı bilinmemektedir. Şeyh Hasan Fatin’in oğludur. Medresede okudu. Mevlevilik tarikatına girdi ve “dedelik” derecesine yükseldi.

Önce Konya’da, sonra Kahire’de tıp eğitimi alan Ömer Şifai, birçok yerde çalıştıktan sonra Bursa’ya gelmiş ve ölünceye kadar Bursa’da yaşamıştır. Kaf ilmi denilen kimya ile uğraşmış, uzun yıllar Bursa Yıldırım Darüşşifası’nda hekimlik ve başhekimlik yapmıştır.

Her ne kadar İslam kültürü ile yetişmişsede yaşadığı dönemde Osmanlı’da birçok hekimde görülen “batılaşma” izleri Ömer Şifai’de de görülür. Çağdaşı Ali Münşi gibi Ömer Şifai’de 16.Yüzyılda yaşamış olan Paracelsus (1493-1541) tarafından ortaya atılan, 17. ve 18.Yüzyıl’da büyük gelişme gösteren “iatrokimya akımının” etkisi altında kalmıştır.

Ömer Şifai, 1704 senesinde hastalıkların tedavisinde kimyadan faydalanma konusunda bir dizi küçük kitap (risale) yazmıştır. Yazdığı kitaplar doktor Paracelsus’un kitaplarından tercümedir. Bu dönemde Osmanlı’da tıp Calinus ve İbn-i Sina taraftarıydı. Yeni tıp akımı, hekimler arasında taraftar bulunca çıkarılan bir ferman ile yasaklanır. Fermana rağmen Ömer Şifai çalışmalarını sürdürür.

Ömer Şifai’nin Bursa Pınarbaşı Mezarlığı’nda bulunan mezarı. Mezar, 1958 yılında Bursa- Bilecik Tabip Odası tarafından yaptırılmıştır.

Türkçe dışında Arapça, Farsça, Fransızca ve Latince bilen Ömer Şifai 1746 (1742 ?, 1747 ?) yılında vefat eder. Bursa’da Pınarbaşı Mevlevihanesi’nin karşısındaki mezarlığa (Pınarbaşı Mezarlığı) defnedilir. 1950’li yıllarda, her 14 Mart Tıp Bayramı’nda, Atatürk Anıtı’nda yapılan törenden sonra hekimler tarafından ziyaret edilen Ömer Şifai’nin mezarı, 1958 yılında Bursa-Bilecik Tabip Odası tarafından yeniden yaptırılır.

Başlıca eserleri:
• El-Cevher-ül-Ferid fi Tıbb-il-Cedid (hekim Salih Efendi’nin Paracelsus’tan yaptığı Arapça çevirinin Türkçe çevirisi).
• Hülasat-ül Ebdan (Bedenlerin Özü).
• Minhac-üt Tıp (Tıp Klavuzu).
• Mürşidü’l-Muhtar fi İlmi’l-Esrar (Simya İlmi Klavuzu, biyokimya ve farmakoloji ile ilgili çeviri).
• Kanun-il İrşad (Yol Gösterme Yasası).
• Müfredat fi’t-Tıbb.

KAYNAK:
• kurumsal.kultur.gov.tr/turkiye/genel/kimlerleunlu/omer-sifai-dede-1746
• dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/19/821/10423
• www.baktabul.net/tarih/242949-bursali-omer-sifai-bursanın -hekim-dedesi.
• hakkındabilgial.com.biyografiler/sairler-kimdir/4586-omer-sifai-efendi-kimdir.

ALİ MÜNŞİ “BURSALI ALi EFENDi, HEKiM ALi”

18.Yüzyıl başlarında Osmanlı’da yetişen değerli hekimlerden birisi de Bursa’lı Ali Münşi Efendi’dir. Ali Münşi’nin doğum tarihi bilinmemektedir. 1710 yılında yazdığı Kınakına Risalesi’nde “hekimliğinin ilk yılları olduğunu” belirtmesinden 1680’li yılların ortalarında doğduğu düşünülür. Yine Kınakına Risalesi’nin birkaç yerinde kendisinin Bursa’lı olduğunu belirtmektedir. Kimine göre İstanbul’da doğmuş, daha çok Bursa’da oturduğundan Bursalı Ali Efendi olarak tanınmıştır. Bidaat el-Mübdeti adlı eserindeki bilgilerden ise Bursa’da doğduğu anlaşılır. Bir iddiaya göre Bursa’nın tanınmış ailelerinden Müfettişzade’lerden, bir başka iddiaya göre ise Menteşzade’lerdendir. Bursalı Ali Efendi ya da Hekim Ali olarak tanınır. Medrese eğitimini Bursa’da alan Ali Münşi, Yıldırım Bayezıd Darüşşifası Mevlevi hekimlerinden Ömer Şifai Dede’den tıp dersleri alır. Hocası Ömer Şifai gibi iatrokimya akımının belli başlı savunucularındandır. Bursa ve İstanbul’da bazı medreselerde müderrislik yapan ve aynı zamanda hekim dükkanı açarak hasta bakan Ali Münşi hekimlikteki becerisiyle ünlenir ve I.Mahmut döneminde Saray Hekimliği’ne atanır.

Galatasaray’daki Enderun Mektebi Hastalar Dairesi Başhekimi olur. Birçok doğu ve batı dilini bilen Ali Münşi genç yaşında 1733 (1734 ?, 1747?, 1750 ?) yılında İstanbul’da vefat eder. Kabrinin, Bursa’da Pınarbaşı Mevlevihanesi’nin karşısında şimdi yıkılmış bulunan kümbetin yanında hocası Ömer Şifai’nin kabrinin bulunduğu yerde olduğu iddia edilmiş ise de bulunamamıştır. Diğer bir iddiaya göre ise Ali Münşi Üsküdar Zeynep Kamil Hastanesi yakınında bulunan Bayrami tarikatından Himmet Dede Tekkesi yakınlarında Divitçiler Camii bahçesinde defnedilmiş, daha sonra Karacaahmet Mezarlığı’na nakledilmiştir. Edebiyatla da uğraşan Ali Münşi şiirlerinde “Münşi” mahlasını kullanmıştır.

Başlıca eserleri:
• Cerrahname (Darü’s-saade Ağası Beşir Ağa adına yazmıştır, nüshaları Süleymaniye ve Nuruosmaniye Kütüphanesi’ndedir. Eserde Almanya’da cerrahinin kurucusu Hidanus, Galen ve İbn-i Sina’nın isimleri çokça geçmektedir. Cerrahinin bir sanat olduğunu belirten Ali Münşi, Paracelsus ve İbn-i Sina gibi bu sanatı icra edebilmek için anatomi bilmenin önemini vurgular. Paracelsus gibi tedavinin medikal yönünün önemine değinir).
• Bidaat el-Mübdeti (Başlangıç Bilgileri, 1731. Alfabetik sıraya göre ilaçların terkiplerini, kullanım şekillerini anlatır. Ayrıca maden sularının şifalı özelliklerinden bahseden eserin nüshaları Süleymaniye ve Nuruosmaniye Kütüphanesi’ndedir).
• Kitab-ı Mynsicht Tercümesi (Alman hekim Adrian Von Mynsicht’ten çeviridir. İlaç bilgilerini içerir).
• Kuradat-ül-Kimya (Biyokimya üzerine, Alman hekim Michael Ettmüller’den tercüme, 18.Yüzyıl’ın ilk yarısında kaleme alınmıştır).
• Risale-i Panzehir (Panzehir Risalesi).
• Risale-i Fevaid-i Narcil-i Bahri (Latince ismi “lodoicea seychellarum” olan Narcil-i Bahri “deniz Hindistan cevizi” hakkında risale).
• Tuhfe-i Aliye (Kınakına Risalesi. Humma ve sıtma ilacı olarak kınakına bitkisi anlatılır. Sadrazam Hekimoğlu Ali Paşa ‘ya ithaf etmiştir).
• İpecacuanha Risalesi (Helvetus’tan tercümedir. Kusturucu özelliği olan altın kökünden ishallerde, amibli dizanteride, uyuzda, öksürükte, melankolide, kusma ve zehirlenmelerde nasıl yararlanılacağı anlatılır).
• Tercüme-i Zekeriya Razi.

KAYNAK:
• rehber.ihya.org/yenirehber/ali-munsi (Ali Münşi/Rehber.ihya.org-rehber ansiklopedisi)
• www.turkcebilgi.com/ansiklopedi/ali_munşi (Ali Münşi hakkında ansiklopedik bilgi-türkçe bilgi)
• www.nedirvikipedi.com/viki/ali-munsi-hayatı (Ali Münşi Hayatı Vikipedi)
• tr.wikipedia.org/wiki/Ali_Münşi
• dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/19/1273/14661
• www.tarihbilinci.com>…>tarihisahsiyetler>bilim (Ali Münşi-Tarih Portalı)
• www.izafet.net/threads/bursali-ali munsi.394300/
• ktp.isam.org.tr/doküman/recordist.php?maddekodu=150201&-max—
• www.istikamet.eu/showthread.php?7246 (Şerafettin Sabuncuoğlu ve Bursalı Ali Münşi)
• isamveri.org/pdfdkm/01/DKM011468.pdf (Bursalı Hekim Ali Münşi Efendi ( ? – 1733/1734), Prof.Dr.Nafiz Uzluk
• filozof.net/turkçe/tarihi-sahsiyetler-kisilikler/20211-bursalı-hekim-ali-munsi-efendi-kimdir-kısaca-hayatı-eserleri-hakkında-bilgi.html

The post 18.Yüzyıl Osmanlı Tıbbında İz Bırakan Bursa Hekimleri appeared first on Hekimce Bakış.