Bu şehirde kaç cinayet oldu?
Kaç insan öldü sessizce, habersizce
Katili belli değil!
Kaç insan, kaç hayat tutsak dilinizde?
Kulaklarınızla duyabilirdiniz sussaydınız.
Karanlık sokağınızda
Karanlıkta yürürken,
O rengarenk, cıvıl cıvıl hayatları
Ümide boyalı kapıları birer birer kapadınız.
İçiniz hiç sızlamadı
Bilirim,
Yeşilden ve maviden babanız da korkardı.

Siz, habersizce haberler dinliyordunuz
Siyah bir ekranda, simsiyah dünyanızda!
Perdeleri kapalı
Çiçekleri tarumar
Çürümüş hayatlardı hep yolunuza konulan.

Göremediniz,
Masmavi bir dünyaydı siz doğarken sunulan
Örtülerin ardına tutturulmuş korkular
Hiç yaşamadan ölüme hazırlanmanız ondan!
Başka dünyalardı sizlere anlatılan, yalanlar.
Portakalda şeker,
Dalında kiraz,
Gökkuşağında yağmur yoktu!
Cümlenizin hikayesi mutsuz sonla bitiyordu.

Kor ateşler düştü cennet bahçelerine,
Söndürebilirdiniz görseydiniz.
Bilseydiniz, ne iyi gelirdi size de yaşamak!
Pencerelerinizi açsaydınız güneşlere
Çiçekler açardı sokağınızda.
Cennete boyanırdı dünya, düşünebilseydiniz.

Semiha Uzunalioğlu

The post Kuşlar Ağlamaz Bu Şehirde appeared first on Hekimce Bakış.

Beyaz bir gelincik gibi bugün İstanbul

Hüzün annemin gelinlik elbisesi üstümde

Havada kömür kokusu

Teneke damlarda buzlar

Bıçak gibi nefesimi keser yokluğun

Kalemim elime her düştüğünde

Bir bakmışsın güneş doğmuş

Arabalar, umutlar, taze aşklar yollarda

Şu masadaki sevinçler bile gündelik

Su gibi akıp gider hayalin

Baharlar bile kısa bu coğrafyada

Kar yağarken güneş açar, yaz ortası kar

Her şey unutturur bir gün adını

Aynı yuvaya döner kırlangıçlar

Yalnızlık takılır ağlara karanlık sularda

Somun beyazı ellerin yıkar uykularımı

Kan ter içinde bölünür rüyalarım.

Sarı kanadın kilosu olmuş elli para

Az önce kaçtı Azapkapı tramvayı

Hiç gelmez miyim yanına cepte metelik olsa

Sigarama sarılıyorum sana sarılır gibi

Uzun uzun çekiyorum ciğerlerime

Sonra bir daha bir daha

Aşkının yanında vasati kırk çöp bedava

Kibritçi kızdan başlayacağım yoksulluğu yakmaya

Doğduğum ev, parktaki bank, yarınlarım, dünkü aklım

Sonra sıra İstanbul’a gelecek, sonra sana

Sen nisanın on dördü gibi duracaksın karşımda

İstanbul yanarken dönecek kırlangıçlar

Hepsinde bir şaşkınlık, bir üzüntü, bir acı

Ben senden önce de severdim bilirsin kırlangıçları

Laleler kuşanırdı gördüğümde Emirgan parkı

Dallarda kuşlar, pembeler allar

Aklımda kanadı kırık martılar kalmış bir de

Her şey unutturur bir gün adını

Nisanın on dördü gülüşlerin öper her gece.

The post Her Şey Unutturur Bir Gün Adını appeared first on Hekimce Bakış.

Hayat mı boş, insanlar mı?

Kuşlar Ağlamaz Bu Şehirde

Dr. Semiha Uzunalioğlu semihan16@yahoo.com

İçindeki boşluğu neyle doldurur insan,
Parayla mı, anıyla mı?
Para biter, para iter bir yerde
Anılar sessiz,
Anılar çığlık çığlığa…
Saydım,
Yaşımdan çok insan uğurladım günümden
Usulca değdi günebakanlar güneşlerime
Altın renkli düşler damladı rüyalarıma.
Hepsinde hepiniz vardınız!
Hepinizde biraz ben, biraz hasret.

Hasretleri büyütüyorum koynumda,
Yetim bir çocuk gibi.
Karanlık dehlizlerime vuruyor güneşler,
Biz ki hep aydınlıktan yanaydık
Aynı karanlık büyüyor sokağımızda
Hepsinde hepiniz vardınız!
Hepinizde bir rehavet , biraz gaflet.
Bu kadar güzel nasıl tutunur,
Savrulmadan nasıl durur insan,
Kırılırken dalları?
Nasıl çiçek açar gülüşler?
Oysa başka bir dünya hayal etmiştik,
Belki başka sevinçler,
Bambaşka özgürlükler.
Ağır aksak ilerliyoruz meçhule.
Meçhulün sonunda hep aynı sonlar.
Anlık gülüşlerde saklı mutluluklarımız. Avuntularımız
yerlerde.
Bir tutanı olur belki?
Biz ki hep ezilenden yanaydık.
Aynı değirmen dönüyor başımızda.
Bir yolu olmalı baş vermenin filizlerden;
Bir yolu olmalı.

Semiha Uzunalioğlu

The post Kuşlar Ağlamaz Bu Şehirde appeared first on Hekimce Bakış.

KUŞLAR AĞLAMAZ
BU ŞEHİRDE

Dr. Semiha Uzunalioğlu semihan16@yahoo.com

Kaç gece ateşler içinde uyandım

Ve umarsızca

Bilinmez bir kâbusun ortasında tuttuğum ellerin

Ellerinden vazgeçtin gitmeler uğruna.

İçimi kessen bu kadar acımazdı

Sokağa atılmış çocuk gibiyim

Uçurtması rüzgâra yenik

Dudaklarında süt kokusu

Katık derdine düşmüş gecenin bir yarısı

İçimi ürpertir orospu sevdalar.

Yatağım kan tarlası gelincik şerbeti

Görmezler ellerimi

Ellerimden vazgeçtim seni sevmeler uğruna.

Şimdi kimi okşasam bilmem

Ve nasıl?

Sessizliğin içinde kalbim ağır aksak

Köprü altından çocuklar geçiyor bağrışarak

Ağızlarda küfürlerin en kifayetsizi

Gülsem olmaz, ölsem olmaz.

Bir Affan dede kalmış aklımda bir de sen

Üç kuruşa satılmış çocukluklar

Rengârenk ışıklar altında

Düşlerimizi kiraladık arasta pazarında

Tek abdestlik rüyalara boyandı gece.

Şimdi hangi türkü var dudaklarında merak ediyorum?

Merak ediyorum en çok kim öpüyor seni?

Sen de biliyorsun

Sen de biliyorsun hangi limana sığınır yalnızlıklar?

Ekmeğim, suyum, aşım çoğalıyor

Çaresizliğim, yaşım, arayışım

En güzel şiiri yazamasam da sana

Sen gözlerimi hep güzel hatırla.

Semiha Uzunalioğlu

The post Kuşlar Ağlamaz Bu Şehirde appeared first on Hekimce Bakış.

Kuşlar Ağlamaz Bu Şehirde

Dr. Semiha Uzunalioğlu semihan16@yahoo.com

Sabahın alaca karanlığında sokaklar

Hüzün denizlerinde yıkanmış,

Sinsi bir yağmur akşamdan kalma.

“Seni seviyorum” diye diye arşınlıyorum kaldırımları,

Yüzün aydınlatıyor az sonra doğacak güneşi.

Bilmediğim balkonlar

Bilmediğim insanlar

Bilmediğim yollar

Hepsinde biraz sen.

Şiirler okuyorum,

İlerlemiş yaşım dolanıyor dizelerime.

Kokunu çekiyorum uzun uzun

Uzun hasretlerin taze sızısı

Bir karanfil tarlasında uyuyor yüreğim

Kim görse üstünü örtüyor.

Uykusuz kış gecelerde

Güzel bir hikaye aklımda,

Testilerinden buz gibi sular içtiğimiz,

Biraz toprak

Biraz ırmak

Biraz sen.

Az sonra yanımdan geçecek sevgililer,

Yorgun gülümsemeler şehri artık bu şehir!

Tasasız çocuklar unutulmuş yollarda,

Odalarında pembeli kadın,

Güvercin gibi yemliyor acıları.

Az sonra bineceğim otobüs

Beklediğim durakların çok uzağında belki!

Derin bir nefesle atılan sigara gibi

Yerlerde yaşamak,

Her nefeste anılar doluyor ciğerlerime.

Dönülmez sonların başında bir yerdeyim.

Az sonra bineceğim otobüs

Gideceğim şehirlerin çok uzağında belki.

Çınaraltı kahvesinde oturmuşum,

Ellerime değiyor elleri.

Yaşamak bu olmalı diyorum.

İçimi ürpertiyor sıcaklığı,

Uyanıvermek gibi ansızın bir rüyadan,

Uzanıp öpüyorum.

Sinsi bir kedi izliyor duvarda,

Altında yaprakları süpüren rüzgar.

Semiha Uzunalioğlu

The post Kuşlar Ağlamaz Bu Şehirde appeared first on Hekimce Bakış.

Dalgalar vuruyordu kıyıya
Dalgalar ve ben
Hep seni özlüyordum.
Pembe saksılı düşlere açıktı kalbim
Pembe çiçekli odalarında yasemin kokulu
Damlalar vuruyordu camlara
Damlalar ve ben
Hep seni bekliyordum.
Ellerimle tutuyordum yalnızlığımdan,
El ele yürüyorduk kaldırımlarda
Yalnızlığım ve ben omuz omuza.
İçimde kokun,
İçimde hasret,
Islak bir eylül akşamında
Kaldırımlardan sızıyor yokluğun iliklerime.
Sızın bir kor,
Apansız düşer yollara.
Gecenin ortası
Dalgalar yıkar duvarları
Yıkılır korkularım.
Soğuk öpüşlerde
Yokluğunun izi,
Solgun benizli bir yağmurun ortası
Gözlerim
Gözlerin
Ansızın gelip durmuş kapıma,
Yetim bir çocuk gibi
Yıldırımlar düşer korkulu gecelerime,
Tam ortasında duruyorsun
Gölgelerin,
Gölgelerime karışır
Sahte gülüşün
Şimdi anlıyorum
Kurşun gibi çökmüş
Bir acayip duman
Altında yaseminler
Paslanmış zamanların gıcırtısı içimde
Sildikçe pasa bulanır ellerim,
Ellerin
Tutar mı saçlarından geçmişin?
Geçmişim gökte sönen bir yıldız
Sorsan adını unutmuş ıssız bir sokakta
Baharlara terkedilmiş bir pencere
Camları kırık
Perdeleri savrulur rüzgârlarda soluk, yırtık
Akşamdan kalma gülüşler
Öpüşlerinin sıcaklığı duruyor kırık bardakta
Atmaya kıyamadığım,
Yudumladıkça dudaklarım kanıyor.
Kan damlıyor
Soframdaki papatyaya,
Kırmızı
Sıcak
Bir çayı yudumluyorum
İçimde yangın
Bu savaş ne zaman bitecek?
Söylesem inanmazsın
Bıraktığın mezarlığın ortasında uyuyorum
Üstüne örtüyorum
Ucunu yaktığımız anıları
Usulca öpüyorum yağmurlarda,
Usulca uzaklaşıyor kelimeler
Ucunu kıvırdığımız
Gururumuz
Alaylı geçişler bahçelerde
Tülden anılar
Titrek ışıkların altında
Dans ediyor çocukluğum.
Sarı elbisem
Göğsüne tutturulmuş
Kâbuslarım
Kâğıttan sevgiler
Gitgide büyüyen
Hamam böcekleri,
Rüyalarımın orta yerinde
Sefiller şehri
Hüzünler akıyor radyolardan,
Kaçıncı savaşın ortası
Yanmış yıkılmış hayaller,
Beynimin içinde bir yerde bekliyor hayalin.
Tut ellerimden,
Birlikte yürüyelim sonsuza yalın ayak,
Bırak şarkı söylesin
Ölüler ormanındaki zeytin ağacı.

The post Ölüler Ormanındaki Zeytin Ağacı appeared first on Hekimce Bakış.

Her yer toz topraktı

Her yer toz topraktı

Dr. Semiha Uzunalioğlu semihan16@yahoo.com

Ne bir kapı kalmıştı açılan umuda, ne bir pencere
Cansız bedenlerden ruhlar buharlaşıyordu gökyüzüne
Gökyüzü ağlıyordu mavisine, deniz ağlıyordu
Yerde bir çocuk, sarılmış yitik annesine
Yanında bir adam, esaretine
Ayağında prangalar
Yer ağlıyordu, gök ağlıyordu
Yerde yatan cansız bedenler kaderine.

Tarih akıyordu tozlu raflarda unutulmuş kitaplardan
Dünyanın bilmem neresinde nutuklar atıyordu bir diktatör
Çiçek suratlarına bakarak çocukların, barıştan bahsediyordu biri
Usulca bir gül düşüyordu toprağa gülistanda
Bir oyuncak bebek, kafası kopuk
Savaş meydanından gülüyordu insanlığa
Usulca geçtik üzerinden
O haberler ki çok uzaktı bizden kahramanları.

Yürüyordu tozlu yollarda yalınayak
Açlıktan bitik, savaştan yitik canlar
Kapılar kapanıyordu önlerinde
İçi boşalmış dünyalara, içi boşalmış ruhlarıyla
Kapılar açılıyordu önlerinde
Ümit dönmüş arkasını, uzaklaşıyordu gerçeklikten
Uzaklaşıyordu insanoğlu insanlıktan.

Ağıtlar yakılıyordu en güzelinden, en tazesinden
Şiirler yazıyordu biri
Kokmamış bedenlerin ferahlığında masasında, önünde gülleri
Biri bir çayı yudumluyordu
Bir damla suya muhtaç diğeri can verirken bir yerlerde
Dünyanın bilmem neresinde nutuklar atıyordu bir diktatör
Çiçek suratlarına bakarak çocukların, barıştan bahsediyordu biri.

Dr. Semiha Uzunalioğlu

The post Her yer toz topraktı appeared first on Hekimce Bakış.

KUŞLAR AĞLAMAZ
BU ŞEHİRDE

Dr. Semiha Uzunalioğlu semihan16@yahoo.com

Ayva dalında sarı, nar kırmızı

Yeşil bahçeler var, mor menekşeler

Toprak kokusu yağmurda

Portakal sulu

Sen hep beyazsın düşlerimde, ellerin ellerimde.

Bisiklet kırmızı, top sarı

Kuşlar var yollarda, havada kediler…

Gökkuşağında karga,

Çilek tadı dudaklarımda ismin,

Sen hep benimsin düşlerimde

Gözlerin gözlerimde.

Uyurgezerim,

Uyansam kaybolurum.

Kimse tanımaz beni buralarda!

Sabahlar, vapur düdükleri

Gülhane parkında simit atarım kazlara,

Martılar ağlar.

Martılar bilir beni

Sorsanız söylerler şu köşe başında

Kalbimi gömdüğüm yeri

Galata’nın ayakları yoruldu taşımaktan.

Hülyalı bakar kız kulesi

Benden yaşlıdır bilirim anıları,

Benden çirkin hep koynuna aldıkları!

Gülhane tepesinde semaverde çay,

Çayın yanında duruyor ellerin avuçlarımda.

Çok uzaklarda vapur düdüğü…

Sen gibi sisli bulutların ardından,

Kederler akıyor usulca boğazdan.

Boğazıma düğümleniyor kelimeler!

İnce belli bardakta severdin çayı,

Bir de beni severdin kış akşamları.

Yine soğudu bak havalar!

Kestane kokulu kaldırımlarda tüter hasretin.

Bu kaçıncı kış, kaçıncı yangın Haydarpaşa Garı‘nda?

Bilmem sever misin akşamları ben yerine?

Bilmem durur muyum, aklının bir köşesinde?

Simit atarım kazlara Gülhane Parkı‘nda.

Martılar ağlar, ben ağlarım…

Uyansam Kaybolurum- Mart 2018

The post Kuşlar Ağlamaz Bu Şehirde appeared first on Hekimce Bakış.