İnsan ve makine arasındaki çizgi bulanıklaşmaya devam ediyor. Bilim insanları robotlar için insan benzeri bir cilt geliştirmek adına bir sonraki adımı attı.

Bilim kurgu gibi görünse de Matter dergisinde yayınlanan bir çalışmada araştırmacılar, insan gibi görünen ve hareket eden robotlar olması için deri dokusu geliştirdiklerini anlattı.

Tokyo Üniversitesi’nde mühendis olan ve aynı zamanda çalışmanın başındaki kişi Şoci Takeuçi, Insider’a “Canlı cilt dokusunun robotlar için bir kaplama malzemesi olarak kullanılabileceğini gösterdik. Bu sonuç, robotları daha insan gibi gösterme potansiyeline sahip.” dedi.

Cilt yapmak için ekip robotik bir parmağı, insan vücudundaki en büyük organ olan cildi oluşturan iki ana bileşen kolajen ve fibroblast çözeltisiyle dolu bir silindirde tuttu. Canlı hücrelerin kullanılması aynı zamanda robotlara cildin biyolojik işlevlerini, örneğin kendi kendini onarma ve suyu uzaklaştırma yeteneği kazandırdı.

Araştırma ekibi, bu teknolojinin daha çevik ve insan benzeri protezler yaratılmasına yardımcı olacağını, ayrıca cilt için kozmetik ürünler ve ilaç geliştirilmesi süreçlerini hızlandıracağını düşünüyor.

1,5 mm kalınlığında
Takeuçi’ye göre, bu cilt 1,5 mm kalınlığında ve yalnızca epidermis ve dermis katmanlarından oluşuyor. Bu katmanlar insan vücudundaki en üst iki cilt tabakasını temsil ediyor. Takeuçi, duyusal nöronlar, saç folikülleri, tırnaklar ve ter bezleri gibi bazı gelişmiş cilt özelliklerinin henüz bulunmadığını belirtiyor.

Takeuçi, “Cilt henüz mükemmel görünmüyor. Ancak robot hareket ettikçe, cilt gerilecek, büzüşecek ve kırışıklıklar ortaya çıkacak. Kişisel izlenimim, silikondan çok daha gerçekçi olacak.” diyor.

Robotik uzmanlar yıllardır daha fazla insan benzeri robotlar yaratmaya çalışıyorlar, ancak robotların gövdesi gibi pürüzlü yüzeylere uyum sağlayabilecek gerçek bir cilt elde edemediler.

Fikir nasıl ortaya çıktı?
Takeuçi bu teknolojiye nasıl ulaştıklarını şu sözlerle anlattı:

“Üç boyutlu bir makinenin hatlarına düz deri levhalar kalıplamak için yüksek beceriyle kesip dikebilen bir zanaatkarın ellerine sahip olmalısınız. Robotu çevreleyen cilt dokusunu doğrudan kalıplamak için bir doku kalıplama yöntemi geliştirdik ve bu, düz olmayan bir yüzeye sahip robotik bir parmakta dikişsiz cilt kaplamasıyla sonuçlandı.”

Olumsuz yanları mevcut
Canlı cilt kullanmanın da elbette eksi tarafları mevcut. Her şeyden önce bu robotik cildin doğal deriden daha zayıf olması gerçek dünyada büyük bir sorun. Ayrıca canlı bir doku olduğu için sürekli bir besin kaynağına ve atıkların temizlenmesine ihtiyaç var.

Bu amaçla Takeuçi ve ekibi, dokunun nasıl daha uzun süre hayatta kalabileceğini keşfetmeye, ayrıca saç kökleri ve ter bezleri gibi daha karmaşık cilt yapılarını dahil etmeye yönelik çalışmalar planlıyor.

Alıntı: https://tr.euronews.com/2022/06/10/japon-bilim-insanlar-robotlar-icin-canl-deri-gelistirildi

The post Japon bilim insanları robotlar için canlı deri geliştirildi appeared first on Hekimce Bakış.

Bir robot ilk defa bir domuzun yumuşak dokusunda insan yardımı olmadan laparoskopik ameliyat gerçekleştirmiş. Johns Hopkins Üniversitesinde çalışan bir araştırma takımının tasarladığı Akıllı Doku Otonom Robotu (STAR), insanlarda yapılacak tam otomatik ameliyatlar yönünde atılan önemli bir adım niteliği taşıyor. (Laparoskopik ameliyatlarda, cilt üzerinde büyük kesikler açılmadan görüntüleme ya da cerrahi işlem yapılıyor.) Çalışma dün Science Robotics bülteninde yayımlandı.

Johns Hopkins Üniversitesi Whiting Mühendislik Fakültesinde çalışan yardımcı makine mühendisliği profesörü ve makalenin kıdemli yazarı Axel Krieger şöyle aktarıyor: “Bulgularımız, ameliyattaki en karmaşık ve hassas işlerden birini; bir bağırsağın iki ucunu yeniden birbirine bağlamayı otomatik hale getirebileceğimizi gösteriyor. İşlemi dört hayvan üzerinde gerçekleştiren STAR, aynı işlemi gerçekleştiren insanlara kıyasla çok daha iyi sonuçlar elde etti.”

Araştırmacıların geliştirdiği yeni robot, yüksek seviyede tekrarlı hareket ve kesinlik gerektiren bir işlem olan bağırsak anastomozunda (uç birleştirme) üstün başarı göstermiş. Bir bağırsağın iki ucunun birbirine bağlanması, bağırsak ameliyatlarının belki de en zorlu adımı. Bu işlem esnasında cerrahın yüksek hassasiyet ve kararlılıkla dikiş atması gerekiyor. En ufak bir el titremesi veya yanlış atılan dikiş, hasta için feci sonuçlar doğurabilecek bir sızıntıyla sonuçlanabilir.

Johns Hopkins Üniversitesinde elektrik ve bilgisayar mühendisliği profesörü olan Jing Kang ve Vaşington eyaletinde yer alan Ulusal Çocuk Hastanesinde görev yapan bilim insanlarıyla ortaklaşa çalışan Krieger, yumuşak dokunun dikilmesi için özel olarak tasarlanan görüş güdümlü bir sistem olan robotun geliştirilmesine yardım etmiş. Araştırmacıların geliştirdiği yeni sürüm, 2016 yılında bir domuzun bağırsaklarını başarıyla diken önceki modele dayanıyor. Fakat eski modelin bağırsağa erişmesi için geniş bir yarık açılması ve insanlardan yardım alması gerekiyormuş.

Araştırma takımı, yeni çalışmada otonomiyi ilerletmek ve cerrahi hassasiyeti artırmak üzere STAR’a yeni özellikler eklemiş. Söz konusu özellikler arasında özel dikiş araçları ve ameliyat alanının daha doğru şekilde görselleştirilmesini sağlayan son teknoloji görüntüleme sistemleri de bulunuyor.

Krieger’in aktardığına göre yumuşak doku ameliyatı, öngörülemez olması ve robotları hızlıca uyum sağlayarak beklenmedik engellerin üstesinden gelmeye zorlaması sebebiyle özellikle zor bir işlem. STAR ise ameliyat planını tıpkı insan bir cerrahın yapacağı gibi anlık şekilde uyarlayabilen yeni bir kontrol sistemine sahip.

“STAR’ı özel kılan şey, kendisinin plan yapabilen, uyum sağlayabilen ve yumuşak dokudaki ameliyat planını asgari insan müdahalesiyle yürütebilen ilk robot sistemi olması” diyor Krieger.

STAR’ı, Kang ve öğrencilerinin geliştirdiği yapısal ışık* tabanlı üç boyutlu bir endoskop ve makine öğrenimine dayalı bir takip algoritması yönlendiriyor. “Akıllı cerrahi robotların daha akıllı ve daha güvenli hale getirilmesi için üç boyutlu ileri bir makine öğrenim sisteminin gerekli olduğuna inanıyoruz” diyor Kang. (* Yapısal ışık: Belli bir ışık desenini sahneye yansıtma işlemi).

Krieger’e göre tıp alanı ameliyatlarda daha laparoskopik yaklaşımlara doğru ilerledikçe, bu gibi işlemler için tasarlanan otomatik bir robot sisteminden yardım almak da önem kazanacak.

“Robotik anastomoz yardımıyla, yüksek kesinlik ve yinelenebilirlik gerektiren ameliyat işleri cerrahi beceriden bağımsız olarak her hastada daha hassas ve daha kesin biçimde gerçekleştirilebilir.” diyor Krieger. “Yeni gelişmenin, hasta bakımından daha öngörülebilir ve daha istikrarlı sonuçlar doğuran demokratik bir ameliyat yaklaşımıyla sonuçlanacağını düşünüyoruz.”

Johns Hopkins Üniversitesinde çalışan takımda Hamid Saidi, Justin D. Opfermann, Michael Kam, Shuwen Wei ve Simon Leonard da bulunuyor. ABD Ulusal Çocuk Hastanesi Geçişken Üroloji bölümü başkanı Michael H. Hsieh de çalışmaya katkıda bulunmuş.

Yazar: Catherine Graham/Johns Hopkins Üniversitesi. Çeviren: Ozan Zaloğlu.

Alıntı: https://popsci.com.tr/bir-robot-ilk-defa-kendi-basina-yumusak-doku-ameliyati-yapti/

The post Bir Robot İlk Defa Kendi Başına Yumuşak Doku Ameliyatı Yaptı appeared first on Hekimce Bakış.

3 boyutlu yazıcı teknolojileri üzerine çalışma yürüten bilim insanları, kanser tedavisinde kullanılabilecek mikro robot üretti.

Kanser tedavisinde en çok kullanılan yöntemler arasında yer alan kemoterapi, bazı sağlık sorunlarını beraberinde getiriyor. Bilim insanları, 3 boyutlu yazıcılar ile ürettikleri mikro robot aracılığıyla kemoterapi ilaçlarını doğrudan kanser hücrelerine ulaştırabildiklerini açıkladı.

Kemoterapi ilaçları her ne kadar bölgesel kullanılabilse de doğrudan kanser hücrelerine yönlendirilemediği için birden fazla yan etkiye sebep olabiliyor. Geliştirilen teknoloji sayesinde kanser hastalarına optimum seviyede kemoterapi ilacı verilerek olası yan etkiler minimum seviyeye indirilecek.

Kanser hastalarına mikro robot ile kemoterapi ilacı verilebilecek
Endüstri, inşaat ve gıda sektöründe karşımıza çıkan 3 boyutlu yazıcılar, sağlık alanında da aktif olarak kullanılmaya başlandı. Biyomateryal olarak adlandırılan hidrojel malzemeden üretilen mikro robotlar, hayvan formunda oluşturularak daha hızlı hareket kabiliyeti elde edebiliyor.

Balık, yengeç ve kelebek gibi farklı hayvan tasarımlarıyla üretilen mikro robotlar, ilaç taşıyabilecek boşluklara sahip. İlaçlar için açılıp kapanabilen sistem geliştiren bilim insanları, mikro robotları manyetik hale getirmek için demir oksit nanoparçacıkları kullandı.

Laboratuvar testlerinde başarılı sonuç elde ettiklerini belirten ekip, “Nanoparçacıklardan oluşan ilacı mıknatıs kullanarak hedefe ulaştırmayı başardık. Mikro robotlar, hücredeki pH seviyesindeki değişikliği algılayarak otomatik olarak serbest bırakıyor.” ifadelerini kullandı.

Mikro robot sürüleriyle tedavi yöntemi geliştirileceğini belirten bilim insanları, “Yakında yüzebilir, yuvarlanabilir, emekleyebilir, yürüyebilir, kıvranabilir ve ilaçları doğrudan enjekte etmek için vücudumuzda takla atabilir mikro robot geliştirmeyi hedefliyoruz.” dedi.

Mikro robotlar, henüz damarlarımızda yüzmek için uygun değil. Mikro robotların daha küçük hale getirilmesi gerektiğini belirten ekip, vücutta gerçekleşen hareketleri görüntülemek için çalışmalara başladıklarını açıkladı.

YouTube’da yapılan çalışma ile ilgili video yayınlayan bilim insanları, çalışmaya ait detayların ACS Nano dergisinde yayınlandığını belirtti. Geliştirilen teknolojinin kanser tedavisi başta olmak üzere birçok alanda tedavi yöntemi olarak kullanılacağı söyleniyor.

Alıntı: https://shiftdelete.net/kanser-tedavisinde-yeni-donem-mikro-robot

The post Kanser tedavisinde yeni dönem: Mikro robot appeared first on Hekimce Bakış.

Sağlığın zenginlik olduğunu söylüyorlar! Ve bu çok doğrudur çünkü sağlık olmadan insanlar potansiyellerinin tamamını kullanamazlar. Ve şimdi, robotlar sağlık sektörünün kritik bir parçası haline geliyor çünkü insanların yapamadığı pek çok şeyi yapabiliyorlar ve sağlığa çok fazla katkıda bulunuyorlar.

Robotlar asla yorulmaz ve hatta cerrahlara ameliyatları yürütmede yardımcı olabilirler. Hastalara 2 saatte bir ilaç vermek gibi hemşirelerin yaptığı monoton işleri de yapabilirler. Hastane katlarını her yarım saatte bir şikayet etmeden temizleyebilirler, böylece hijyen sağlanır. Ve en iyisi, bu robotların artık bilim kurgu değil, gerçek hayatın bir parçası olmaları!

Robotik, sağlık sektörünü birçok temel yoldan değiştiriyor. Robotlar, tekdüze ve tekrarlayan görevleri yönetebilirken, doktorları ve hemşireleri eğitim aldıkları kritik görevleri yapmakta serbest bırakabilir. Bu yazı, hem doktorların hem de hastaların hayatlarını çok daha kolay hale getirmek için robotiklerin sağlık hizmetlerinde sahip olduğu çok çeşitli uygulamaları tartışmaktadır. Şimdi bu uygulamaları görelim.

Cerrahi Robotlar
Ameliyatlar birçok insan için çok travmatik deneyimlerdir. Özellikle karmaşık ameliyatlarsa tehlikeli olabilirler ve ayrıca uzun bir iyileşme süreleri vardır. 10 veya 12 saat süren ameliyatlar, onları yapan cerrahlar için de oldukça yorucu olabilir. Ancak artık doktorların bu ameliyatları daha verimli yapmalarına yardımcı olabilecek cerrahi robotlar var. Bu robotlar tamamen cerrahlar tarafından kontrol edilebilir ve daha yüksek hassasiyet ve kontrol sağlarlar. Cerrahi robotlara bir örnek Vinci cerrahi sistemleri verilebilir. Bu, cerraha cerrahi alanın yüksek çözünürlüklü 3 boyutlu bir görünümünü ve ayrıca daha yüksek hassasiyet seviyeleri sağlamak için insan elinden çok daha fazla bükülüp dönebilen robotik aletlere olanak tanır. Bu, operasyonun minimal zararlı olmasını ve hastaların çok daha hızlı iyileşmesini sağlar. Da Vinci robotik sistemi, normal ameliyatlara göre daha az komplikasyonla dünya çapında 6 milyondan fazla ameliyat gerçekleştirmiştir.

Mikro Robotlar
Vücudunuzun içine girebilecek ve sahip olduğunuz problemleri iyileştirebilecek mikro robotlar olduğunu hayal edin. Bu robotlar doğrudan kan dolaşımına girebilir ve vücudunuzun herhangi bir yerine saniyeler içinde ulaşabilir. Bunu sadece bilim kurgu filmlerinde görmüş olsanız da, bu hızla gerçek oluyor! Max Planck Enstitüsü’ndeki bilim adamları, kan dolaşımınızda dolaşabilen ve ilaç gönderebilen veya hasta olan herhangi bir vücut parçasını hedef alabilen mikrobotlar yaratıyorlar. Bu mikrobotlar, insan saçından biraz daha büyük bir kalınlığa sahiptir ve kanınız, lenf düğümleri veya hatta gözlerinizdeki sıvı gibi çok çeşitli sıvılar arasında dolaşabilirler ki bu kulağa çok iğrenç gelebilir ama aslında çok yardımcı olabilir! Bu tür bir başka robot, mikro boyutta olmayan ancak yine de bir kapsül içinde yenebilen origami robottur. Bu robot, mide zarını yamamak, midede bulunan yabancı maddeleri çıkarmak gibi mide ile ilgili birçok sorunu çözebilir.

Bakım Robotları

Hemşirelik çok tatmin edici bir iş ama bazen oldukça sıkıcı da olabiliyor! Hemşirelerin her gün birçok hasta için gerçekleştirmesi gereken birçok rutin, monoton görev vardır. Bu görevler, bir gün hemşirelerin karar verme, yaratıcılık ve hastalara empatik olmayı içeren yalnızca insanların yapabileceği görevleri yerine getirmesini sağlayan robotlar tarafından üstlenilebilir. Hemşirelik görevinin yerini alabilecek böyle bir robot, Venipunktür robotudur. Bir hemşirenin bazı testler için kanınızı alması gerektiğinde ancak damarı bulamadığında enjeksiyon iğnesini tekrar tekrar takmak zorunda kalması streslidir. Damar delme robotu hem hemşireler hem de hastalar için çok daha kolay olacak bu işi devralabilir! Kızılötesi ve ultrasonik görüntüleme kullanarak hastanın kan damarlarının 3 boyutlu bir görüntüsünü oluşturarak doğru damarları bulmayı ve iğneyi yapıştırmayı çok daha kolay hale getirir.

Robot Dış İskeletleri

Dış iskeletler, güçlerini artırmak ve normal olarak yapamayacakları şeyleri yapmalarına izin vermek için insanlar tarafından giyilebilen robotik ve mekanik cihazlardır. Yani bir dış iskeleti kullanarak bir arabayı kaldırabilirsin ama kesinlikle bunu gerçek hayatta yapamazsın !!! Şakalar bir yana, bu dış iskeletler, 10 veya 12 saatlik ameliyatlar sırasında uzun saatler ayakta durmak zorunda kalan cerrahlar için çok kullanışlıdır. Bu dış iskeletler onların çok yorulmamasına yardımcı olur ve bu da ameliyattaki konsantrasyonlarını arttırır. Dış iskeletlerin başka bir uygulaması, tam hareket açıklığını engelleyen diğer bazı yaralanmalar için omurga yaralanması olan kişiler içindir. Kısmen felçli insanların nasıl yürüyeceklerini öğrenmelerine ve rehabilitasyonlarına yardımcı olabilirler. Bir şirket olan ReWalk Robotics, felç, omurilik yaralanması vb. geçirmiş kişilerin rehabilitasyonu için dış iskeletler üretiyorlar.

Dezenfeksiyon Robotları

Hastanelerin enfeksiyonları önlemek için tertemiz olması gerektiği çok açık. Enfeksiyonu tedavi etmek için hastaneye gidip bunun yerine hastanede enfeksiyon kaparsan gerçekten aptalca olurdu !!! Ancak, hastanelerde bulaşan enfeksiyonlar nedeniyle birçok insanın sağlığının daha da tehlikeye girdiği talihsiz bir gerçektir. Bu ölümlerin meydana gelmemesi için hastanelerin düzenli olarak dezenfekte edilmesi son derece önemlidir. Herhangi bir yüzeyi hızlı ve kapsamlı bir şekilde temizleyen yüksek yoğunluklu ultraviyole ışık kullanarak bunu yapabilen özel dezenfektan robotları vardır. Xenex Dezenfeksiyon Hizmetleri, geniş spektrumlu UV ışık darbeleri kullanarak odaları dezenfekte etmek için LightStrike Robotları kullanan böyle bir şirkettir. Bunlar hastanelerin güvenli ve enfeksiyonsuz olmasını sağlar ve bu da hastanelerde bulaşan enfeksiyonlar nedeniyle birçok ek ıstırabı ve ölümü azaltır.

Tüm bu uygulamalardan robotların sağlık sektörünün ayrılmaz bir parçası haline geldiği açıktır. Ve bu değişiklikler sadece daha iyisi içindir. Robotlar insanların yürümesine yardımcı olabilir, doktorlara ve hemşirelere yardımcı olabilir, böylece görevlerini verimli bir şekilde yerine getirebilir, uzak bölgelerde sağlık hizmetlerine erişim sağlayabilir, yalnız olan insanlara yardım edebilir ve hastalıkları ve yaralanmaları tedavi etmek için daha iyi yollar yaratabilirler. Ve robotik, sağlık hizmetlerine daha yeni entegre edildiğinden, tüm bu değişiklikler yalnızca bir başlangıç. Öyleyse geleceğin neler getireceğini görelim. Kim bilir, sadece bilim kurgu filmlerinde mümkün olan şeyler artık yeni bir gerçeklik olabilir!

Alıntı: https://ioturkiye.com/2021/04/robotik-alanindaki-gelismeler-saglik-sektorunu-nasil-degistiriyor/

The post Robotik Alanındaki Gelişmeler Sağlık Sektörünü Nasıl Değiştiriyor? appeared first on Hekimce Bakış.

Koronavirüs salgını nedeniyle eğitim ve öğretim faaliyetleri birçok ülkede sekteye uğradı. Salgının önlemesi için dünya genelinde tüm hükûmetler, eğitimin yüz yüze yapılmamasına karar verdi ve çevrim içi eğitim modellerini kullanmaya başladı. Üniversitelerin sözel ve analitik düşünmeye dayalı bölümlerinde çevrim içi eğitim başarılı bir şekilde yürütülürken pratik ve insan ile doğrudan temas etmeyi gerektiren bölümler çevrim içi eğitim modelinden istediği faydayı sağlayamadı.

Tıp ve mühendislik öğrencilerinin laboratuvar ve cerrahi operasyon dersleri pandemi döneminde askıya alınmak zorunda kaldı. Eski NHS cerrahlarından biri olan Doktor Alex Young bu sorunu en azından tıp öğrencileri için çözmek amacıyla yapay zekâ destekli bir “sanal hasta“ yarattı. Young, bu sanal hasta sayesinde tıp öğrencilerinin yanı sıra uzun zamandır cerrahi operasyonlardan uzak kalmış doktorların da tekrar pratik yapabileceğine inanıyor.

Time 2020 En İyi İcatlarından
Ortopedi ve Travma Cerrahı olan Doktor Alex Young, Bristol merkezli bir teknoloji şirketi olan Virti‘nin kurucusu. Virti sayesinde Young, yeni sağlık uzmanları ve becerilerini geliştirmek isteyen deneyimli kişiler için kapsamlı eğitimler sağlıyor ve bunu yaparken yeni teknolojilerden yararlanmayı prensip ediniyor. Dünyaca ünlü TIME dergisi, Virti’yi 2020’nin en iyi icatlarından biri olarak gösterdi.

Birleşik Krallık ve ABD’deki birçok hastane ve üniversite tıp öğrencileri için yüz yüze eğitim faaliyetlerini askıya aldıktan sonra “Sanal Hastayı” yüz yüze eğitim yerine kullanmaya başladı. Sanal hasta, sağlık görevlilerinin gerçekçi klinik senaryolarla karşı karşıya kalabilmesi için Doğal Dil İşleme (NLP) ve narrative branching tekniklerini kullanıyor. Bu teknikler sayesinde her öğrenci sanal hastayı tedavi ederken farklı senaryolar ile karşı karşıya kalıyor. Konuşma tanıma, NLP ve “narrative branching” kullanımı, bir hastanın nasıl tepki vereceğinin gerçekçi bir simülasyonunu sağlıyor. Böylelikle öğrenciler tekrarı mümkün ve çeşitlilik bakımından zengin bir yapay zekâ ile çalışıyor. Gerçeklik seviyesini bir kat daha artırmak isteyen doktor ve stajyerler, sanal hastayı VR ve AR kulaklıklarını kullanarak tedavi ediyor.

Gerçekçi Hasta Deneyimi
Pandemi öncesinde sağlık kuruluşları ile beraber çalıştıklarını söyleyen Young, pandemi ile birlikte bu iş birliklerinin yoğunlaştığının altını çiziyor. Artık 30 öğrencinin bir oda içerisindeki tek bir hastanın başında toplanmasına imkân olmuyor. Bu yüzden bu öğrencilerin eğitimlerine nasıl devam edeceği hakkında kafa yoran Doktor Young, çıkardıkları sanal hasta teknolojisi ile gerçek zamanlı ve geri bildirim sağlayabilen gerçekçi ve tekrarlanabilen bir deneyim yarattıklarına inanıyor. Sanal hasta sayesinde klinisyenlerin ve öğrencilerin pratik becerilerini pandemi sürecinde unutmamaları amaçlanıyor.

Sanal Hasta

Cerrahi operasyonların dışında hasta ile iletişim konusunda da eğitime katkı sağlayan Sanal Hasta, birçok farklı senaryoya karşı programlanarak hazırlanmış. Bunlar arasında hastaya ani kötü haber verme, yoğun stres altında olan ve korkmuş bir hastayı sakinleştirme bulunuyor. Bu sayede eğitimine devam eden bir öğrenci bir hasta yakını ile nasıl konuşacağını veya panik halindeki bir hastayı nasıl rahatlatacağını öğrenme imkanı bulabiliyor.

Sürekli Öğreniyor
Sanal Hasta’da kullanılan yapay zekâ öğrencilerin verdiği cevaplar ile beslenerek algoritmasını geliştiriyor. Tıp öğrencileri tarafından kullanılmaya başlanmasından sonra sürekli daha iyi iletişim senaryoları yaratan ve verdiği tepkileri gerçeğe yaklaştıran Sanal Hasta, gelecek dönem öğrenim görecek öğrencilere gelişmiş bir eğitim sunmayı hedefliyor. Pandemi dönemi geçtikten sonra da kullanımına devam edileceği düşünülen bir teknoloji olan Sanal Hasta’nın gelişmesine devam etmesi durumunda eğitimini bitiren bir öğrencinin hayatta karşılaşabileceği neredeyse tüm senaryoları içeren büyük bir eğitim kütüphanesi haline dönüşmesi mümkün.

Kaynak: AINEWS

Alıntı: https://www.gelecekburada.net/sanal-hasta-ile-cerrahi-egitimi/

The post Sanal Hasta ile Cerrahi Eğitimi appeared first on Hekimce Bakış.

ABD’de Maryland Üniversitesi’nden bir grup araştırmacı, robot süpürgelere sızarak birçok ülkede giderek yaygınlaşan bu cihazların evdeki sesleri kaydetmek için kullanılabileceğini kanıtladığını açıkladı.

Bilgisayar uzmanları, sinyal işleme ve derin öğrenme tekniklerini kullanarak normalde mikrofonları olmayan bu robotları birer kayıt cihazına dönüştürdü.

Araştırmacılar, ışık algılama ve uzaklık ölçme “Lidar” teknolojisi kullanan tüm cihazların, bu yöntemle manipüle edilebileceğini söylüyor.

Singapur Üniversitesi’yle birlikte gerçekleştirilen projeyle ilgili bulgular dün Bilişim Topluluğu ACM’nin bir konferansında paylaşıldı.

‘Bilgileriniz, reklam verenlerin eline geçebilir’
Dr. Nirupam Roy, “Hiçbir şey düşünmeden bu cihazları evimize getiriyoruz. Ama çalışmamızla mikrofonları olmamasına rağmen, bu cihazların navigasyon için kullandığı sistemlerini başka bir amaca uygun hale getirebileceğimizi, evdeki konuşmaları dinlemek için kullanabileceğimizi ortaya koyduk” dedi.

Bu cihazlarda kullanılan Lidar teknolojisinde robot süpürge, lazer ışınları yansıtarak yönünü buluyor ve eşyalara çarpmıyor.

Bu teknolojide, sinyalin gidişiyle dönüşü arasındaki zaman farkı temel alınarak uzaklık ölçülüyor. Uzmanlar, robot süpürgelerin odalar için oluşturduğu haritaların sıklıkla bulut sistemlerinde depolandığını ve bunların gizlilik ihlallerine açık olduğunu söylüyor.

Bazı uzmanlar reklam verenlerin, gelir seviyesine ilişkin bir gösterge olarak evin büyüklüğü ve yaşam tarzıyla ilgili ipuçları verebilecek diğer bilgilere erişebileceğine dikkat çekiyor.

Sesler nasıl dinlendi?
Ses dalgaları nesneleri titreştiriyor. Bu titreşimler nesneden yansıyan ışıkta hafif değişime neden oluyor. Casuslukta 1940’lardan beri kullanılan lazer mikrofonlar bu varyasyonları tekrar ses dalgalarına dönüştürüyor. Lazer mikrofonlarında lazer ışınının cam gibi çok düzeylere yansıtılması gerekiyor.

Robot süpürgenin Lidar’ında ise cihaz, lazerle odayı tarıyor ve düzensiz şekil ve yoğunluktaki nesnelerden geri yansıyan ışınları algılıyor.

Süpürgenin sensörünün algıladığı sinyaller ses dalgalarını alabilmek için gerekli olan bilginin çok az bir bölümünü sağlıyor.

Bu nedenle araştırma kapsamında süpürgenin Lidar sisteminin bir mikrofon gibi işlev görmesini sağlayıp sinyalin anlamlı ses sinyallerine dönüştürülüp dönüştürülemeyeceğine bakıldı.

Araştırmacılar lazer ışınının pozisyonunu kontrol edebileceklerini ve cihazın navigasyonuna müdahale etmeden algılanan veriyi Wi-Fi aracılığıyla dizüstü bilgisayarlarına aktarabileceklerini göstermek için bir robot süpürgeyi hack’ledi. Sonra iki ses kaynağıyla deneyler yapıldı.

Bunlardan birinde bir kişinin tekrarladığı rakamlar bilgisayarın hoparlöründen odaya verildi, birinde de televizyondan gelen sesler kullanıldı.

Ardından robot süpürgenin navigasyon sisteminin algıladığı, ses kaynağının yakınındaki nesnelerden yansıyan lazer sinyalleri kaydedildi.

Sinyaller insan ve televizyon sesleri için tasarlanan derin öğrenme algoritmalarından geçirildi.

Sistem, araştırmacının tekrarladığı rakamları yüzde 90 doğrulukla bildi.

Televizyondan kaydedilen bir dakikalık ses dosyasında ise doğruluk oranının yüzde 90’dan fazla olduğu görüldü.

Alıntı: https://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-55001645

The post Robot süpürgeler, evdeki konuşmaları dinlemek için kullanılabilir appeared first on Hekimce Bakış.

Sanal veya artırılmış gerçeklik teknolojilerinde yeni bir boyuta geçiliyor. CES 2020’de sahneye çıkan STAR Labs’in geliştirdiği bu teknolojiyle ‘yapay insanlar’ devri başlıyor. İşte öğrenen, empati kurmaya çalışan, hissedebilen yapay insan projesi NEON…

Yapay zekâ, büyük veri, hologram, robotik ve hatta ‘deepfake’ derken, yapay insan projesi için geri sayım başladı. ABD’nin Las Vegas kentinde düzenlenen teknoloji fuarı CES 2020’de ilk kez sergilenen yapay insan projesi NEON, deyim yerindeyse aklınızı başınızdan alacak cinsten.

Samsung tarafından desteklenen STAR Labs’in CES’te sergilediği NEON, sanal gerçeklik (VR) ve artırılmış gerçeklik (AR) teknolojilerini yapay zekâ ve makine öğrenimi ile birleştiriyor.

Proje kapsamında geliştirilen ve öğrenme yetisine sahip olan yapan insan prototipleri, kendi anılarını da oluşturabiliyor.

İnsan gibi davranma yeteneklerinin yanısıra duygu yetisine de sahip olan yapay insanlara odaklanan proje, dijital ortamda gerçek bir insan gibi görünen ve duygularını gösteren “Neon” isimli insan simülasyonlarından oluşuyor.

GERÇEK DEĞİL AMA ÖĞRENİYOR, EMPATİ KURUYOR, ANILARI BİRİKTİRİYOR…

STAR Labs’in NEON’ununun temelini “Reality” (gerçeklik),“Realtime” (gerçek zamanlı),“Responsive” (tepkisel) kelimelerini temsil eden Core R3 adı verilen platform oluşturuyor. Zekâ, öğrenme, his ve bellek fonksiyonlarının da devreye girdiği NEON porjesi kapsamında geliştirilecek olan yapay insanların yakın gelecekte, sinema sektöründe filmlerde görev yapabilecek oyuncuların yanısıra, özellikle hizmet sektöründe servis temsilcisi, müşteri ilişkileri yönetmeni, misafir hizmetleri görevlisi gibi alanlarda karşımıza çıkartılması amaçlanıyor.

Hatta, bu yıl içerisinde beta sürecinde geliştirilmeye devam edilecek olan bu NEON projesiyle ‘gerçeğe’ dönüşecek olan yapay insanlarla, sağlık personeli, öğretmen, finansal danışman ve rehber gibi alanlarda da yüz yüze gelmemiz kuvvetle muhtemel.

KENDİNE ÖZGÜ BİR KİŞİLİK

Karşısındaki insanı dinleyen, empati kurmaya çalışan bu yapan insanlar, Google Asistan, Alexa ve Siri gibi akıllı asistanlardan farklı olarak yaşadığı deneyimlere bağlı olarak öğrenme yeteneğini farklı bir boyuta taşıyor. Anılar oluşturan bağımsız bir sanal varlık olan NEON, gerçek bir kişinin görünüşünden veya sesinden ilham almasına karşın, kendine özgü bir kişiliğine sahip oluyor.

Kullanıcılar bu platform üzerinden kendi NEON’larını yaratabiliyor. Çarpıcı olduğu kadar ürkütücü de olan bu yapay insanlar ile ilgili olarak STAR Labs, şu taahhütte bulunuyor: “Siz ve NEON’unuz dışında hiç kimse NEON ile etkileşimlerinize erişemez. NEON’lar, özel verilerinizi izniniz olmadan asla paylaşmazlar.”

Kaynak: haberturk.com

The post Yapay zekâyı unutun, yapay insan devri başlıyor! appeared first on Hekimce Bakış.

MIT’de yürütülen çalışmada insan kasına çok benzeyen ‘fiber kas’ üretildi.

Çalışmalarını ABD’de Massachusetts Teknoloji Enstitüsü’nde (MIT) sürdüren bilim insanları Dr. Mehmet Kanık, Dr. Cem Taşan ve doktora öğrencisi Sırma Örgüç’ün ‘fiber temelli yapay kas’ çalışmaları, çok daha verimli protezler üretilmesine olanak sağlayabilir.

Kendi ağırlığının 650 katını kaldırabilecek bu yapay kaslar, insan vücudundaki kaslara çok benziyor. Araştırmacılar, günümüzde kullanılan protezlerdeki ağır materyallerin fiber kaslarla değiştirilerek çok daha kullanışlı hale gelebileceğini belirtti.

Bugüne kadar sürdürülen yapay kas çalışmalarında kullanılan yöntemlerin fazla ağır olmaları ya da uyarılara geç tepki vermeleri gibi handikapları vardı. Ancak araştırmacılar yeni üretilen fiber temelli yapay kasların çok hafif olmakla birlikte uyarılara da çok hızlı tepki verdiğini belirtti.

Dr. Mehmet Kanık, Dr. Cem Taşan ve Sırma Örgüç’ün dahil olduğu 11 kişinin imzasını taşıyan makale, ABD merkezli dünyanın en saygın bilim dergilerinden Science’ın 12 Temmuz tarihinde yayımlanan kapağında yer aldı.

Kaynak: t24.com.tr

The post Türkiye’den 3 bilim insanının makalesi ‘Science’ dergisinin kapağında: ‘Fiber yapay kas’ çalışmaları protez teknolojisini tamamen değiştirebilir appeared first on Hekimce Bakış.

Araştırmacılar, sinirbilimcilerin Parkinson, Alzheimer, bağımlılık, depresyon ve ağrı gibi beyin rahatsızlıklarını açığa çıkarma uğraşlarına hız katabileceğini düşündükleri farklı ilaç ve ışın seçenekleri sunabilen yumuşak dokuya sahip bir beyin implantı geliştirdiler. Cihaz yeni tedaviler için sıçrama tahtası görevi görecek.

Washington Sağlık Bilimleri Üniversitesi / UW Medicine

Kore ve ABD’de yaşayan bilim insanlarından oluşan bir araştırma ekibi, akıllı telefonla kontrol edilebilen küçük bir beyin implantı vasıtasıyla sinir devrelerini kontrol edebilen bir araç icat etti.

Araştırmalarını ‘Nature Biomedical Engineering’ adlı dergide yayınlayan bilim insanları, cihazın Parkinson, Alzheimer, bağımlılık, depresyon ve ağrı gibi beyin hastalıklarını tespit etmek için gösterilen çabaları hızlandıracağına inanıyor.

Lego’ya benzer biçimde değiştirilebilen ilaç kartuşları ve güçlü bir düşük-enerjili bluetooth aygıtı kullanan cihaz, farklı ilaç ve ışınları kullanarak uzun süreli ve özel ilgi isteyen bölgeleri hedefleyebiliyor.

Kore İleri Bilim ve Teknoloji Enstitüsü (KAIST) ve Colorado Boulder Üniversitesi’nde görevli bir araştırmacı olan başyazar Raza Qazi, “Kullanılan kablosuz bağlantılı sinir cihazı, bugüne dek hiç başarılamamış kesintisiz kimyasal ve optik sinir yapılandırmalarını olanaklı hale getiriyor,” diyor.

Lego’ya benzer biçimde değiştirilebilir tıbbi ilaç kartuşları ve düşük-enerji gerektiren güçlü bluetooth aygıtı, farklı ilaç ve ışınları kullanarak uzun süreli ve özel ilgi isteyen bölgeleri hedefleyebiliyor. Görsel: Kore İleri Bilim ve Teknoloji Enstitüsü

Qazi, bu teknolojinin, sinirbilimciler tarafından kullanılan, ilaç ve ışınları iletmek için çoğunlukla katı metal tüpler ve optik fiberler içeren alışıldık yöntemleri büyük ölçüde gölgede bıraktığını ifade ediyor.

GELENEKSEL YÖNTEMLERE BAŞARILI BİR ALTERNATİF SUNUYOR

Geleneksel yöntemlerin, hastanın büyük boyutlara sahip aygıtlarla olan fiziksel bağlantısı yüzünden hareketlerini sınırlandırmasının yanı sıra, görece sert yapıları zaman geçtikçe yumuşak yapıya sahip beyin dokusunda aşınmalara yol açar; bu sebeple vücuda uzun vadeli biçimde yerleştirilmeye elverişli değildir. Yumuşak sondalar ve kablosuz platformları bir araya getirerek olumsuz doku tepkilerini kısmen hafifletmek için bir takım çabalar sarf edilmiş olsa da daha önceki çözümler ilaçları uzun süreli biçimde gerçekleştirememekle birlikte, ağır ve karmaşık kontrol donanımları nedeniyle sınırlı bir kullanım imkânı sunmaktaydı.

Kesintisiz biçimde uzaktan kumandalı ilaç dağıtımını sağlamak isteyen bilim insanları, ilaçların tükenmesi ve buharlaşması gibi hayati önem taşıyan zorlukların üstesinden de gelmek zorunda kaldılar. Kore İleri Bilim ve Teknoloji Enstitüsü ve Seattle’da bulunan Washington Üniversitesi’nden araştırmacılar, sinirbilimcilerin ilaçların tükenmesi hususunda endişelenmeksizin birkaç ay süresince aynı beyin devrelerini incelemelerine imkân tanıyan, değiştirilebilir ilaç kartuşuna sahip bir sinir cihazı geliştirmek amacıyla işbirliği yaptılar.

Bu ‘tak ve kullan’ ilaç kartuşları, fareler için üretilen mikro-akış kanalları ve çok küçük (tuz taneciklerinden daha küçük) LED’lerden oluşan yumuşak ve aşırı ince (insan saçından daha ince) bir sonda barındıran, böylece sınırsız bir ilaç ve ışın tedariki sağlayan beyin implantı içine yerleştirildi.

AKILLI TELEFON ARACILIĞIYLA KULLANILABİLİYOR

Cihazı bir akıllı telefona yüklenen şık ve basit bir kullanıcı arayüzü ile kontrol eden sinirbilimciler, donanımın yerleştirildiği herhangi bir hedef hayvandaki herhangi bir özel karışımı ya da ışın çeşidini, fiziksel olarak laboratuvarın içinde bulunmasına gerek olmadan kolaylıkla uygulayabiliyorlar.

Araştırmacılar, bu kablosuz sinir cihazlarını kullanarak bir hayvanın davranışının, ışın ve/veya ilaç dağıtımının koşullu biçimde tetiklenmesiyle diğer hayvanlardaki davranışları olumlu ya da olumsuz yönde etkileyebileceği, baştan sona otomatikleştirilmiş araştırmaları kolayca gerçekleştirebilirler.

KAIST Elektrik Mühendisliği Bölümü’nde profesör olan Jae-Woong Jeong, “Bu devrimsel cihaz, ileri seviyedeki elektronik tasarımın ve güçlü mikro ve nano ölçekli mühendisliğin bir meyvesi,” diyor. “Klinik uygulamalarda kullanılacak bir beyin implantı geliştirmek amacıyla bu teknolojiyi daha da ileri götürmek istiyoruz.”

Washington Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde anestezi, ağrı kesici tıp ve farmakoloji profesörü olarak görev yapan Michael Bruchas, bu teknolojinin araştırmacılara birçok alanda yardımcı olacağını ifade ediyor.

“Davranışın sinirsel devre temelini ve beyindeki belirli sinir düzenleyicilerinin davranışları çeşitli biçimlerde nasıl ayarladıklarını daha iyi incelememize olanak sunuyor,” diyor. “Bu cihazı, bunların dışında ağrı, bağımlılık ve duygusal bozukluklar için yeni tedavi araçları geliştirmemize yardım edebilecek karmaşık farmakolojik çalışmalarda da kullanmak istiyoruz.”

KAIST’ten Jeong’un grubunda bulunan araştırmacılar takılabilir ve yerleştirilebilir cihazlar üretmek için kullanılabilecek yumuşak dokuya sahip elektronikler, Washington Üniversitesi’nden Bruchas’ın laboratuvarındaki sinirbilimcilerse gerginlik, depresyon, bağımlılık, ağrı ve diğer nöropsikiyatrik bozuklukları denetleyen beyin devreleri üzerindeki incelemelerini sürdürüyorlar. Mühendisler ve sinirbilimciler arasında üç yıldan fazla bir süredir kesintisiz süren ve onlarca tasarımın geliştirilmesinde tekrarlanan bu işbirliği çabası, araştırmacıların, beynin ve beyin rahatsızlıklarının sırlarının ortaya çıkarılmasını gerçekten de hızlandırabileceğine inandıkları bu güçlü beyin implantının özgürce hareket edebilen fareler üzerinde başarıya ulaşmasını ve onaylanmasını sağladı.

* Yazının aslı EurekAlert sitesinden alınmıştır. (Çeviren: Tarkan Tufan)

kaynak: gazeteduvar.com

The post Beyin rahatsızlıkları için telefon kontrollü implant geliştirildi appeared first on Hekimce Bakış.

Geliştirilen yeni teknikler, gelecekte robotlara insanların günlük hayatta dahil oldukları karmaşık ortamları ve başa çıktıkları zorlukları öğrenme ve bunlara uyum sağlama olanağı sağlayabilir. Bu durum, bir gün insanların ihtiyaçlarıyla uyum içinde olan ve onların karşısına başka bir insan olarak çıkabilen robot bakıcıların yaratılması anlamına gelebilir.

Çok uzak olmayan bir gelecekte, yaşlılara bakım hizmeti vermek ve kimseye ihtiyaç duymadan yaşamalarına yardımcı olmak için evlerde robotların kullanılması muhtemel görünüyor. Bunu yapabilmeleri için, hiç düşünmeden gerçekleştirebildiğimiz sayısız küçük işi nasıl yaptığımızı öğrenmeleri gerekiyor. Birçok modern Yapay Zekâ (YZ) sistemi, gerçekleştirilen eylemin binlerce açıklamalı görüntüsünü inceleyerek, belirli görevleri yerine getirmek üzere eğitiliyor. Bu teknikler, gün geçtikçe artan karmaşık sorunları çözmemize yardımcı olurken, bunlardan daha özel görevlere odaklanıyorlar ve onları eğitmek için çok fazla zaman ve işlem gücü gerekiyor.

BİRÇOK BİLGİYİ DEPOLAMAK VE KULLANMAK ZORUNDALAR

Şayet bir robot yaşlılık dönemindeki insanlara yardım etmeyi başaracaksa, evde karşılaşacağı sorunlar, bu eğitim içeriklerine göre çok büyük farklılıklar gösterecek. Günlük akış içinde, robotların bir yandan sohbet ederken diğer yandan bir fincan çay hazırlamaya ya da nevresimleri değiştirmeye varana dek her türlü işi yapması beklenebilir. Bunların tamamı, birlikte gerçekleştirilmesi daha zor olan karmaşık görevler haline gelir.

Öte yandan, evler de birbirinden farklı olacak; bu da robotların hızlı biçimde öğrenmek ve bulundukları ortamlara uyum sağlamak zorunda kalacağı anlamına geliyor. Bir evi başkasıyla paylaşan birinin iyi bildiği gibi, ihtiyacınız olan nesneleri daima aynı yerde bulamazsınız; robotların da onları bulabilmek için yürürken düşünmeleri gerekiyor.

Yaklaşımlardan biri, tecrübeyle edinilen bilgiyi depolayabilen, hayat boyu öğrenme becerisine sahip bir robot geliştirmek ve onu yeni sorunlara nasıl uyarlayıp bunları uygulayabileceğimizi anlamak. Bir bardak çay yapmayı öğrenmesinin ardından, aynı beceri kahve yapmak için de kullanılabilir.

Bilim insanlarının bildiği en iyi öğrenen birim, hayatı boyunca öğrenebilen, ayrıca karmaşık ve devamlı değişen çevrelere uyum sağlayan ve günlük rutinde çok çeşitli sorunları çözebilen insan zihni. İnsanların nasıl öğrendiğini modellemek, doğal olarak etkileşime girebileceğimiz robotları geliştirmeye de yardımcı olabilir; bu, tıpkı başka biriyle etkileşime girme biçimimize benzer.

BİR ÇOCUĞUN GELİŞİMİNİ TAKLİT ETMEK

İnsanları modellemeye başlarken sormamız gereken ilk soru, nereden başlamalıyız? Ünlü matematikçi ve yapay zekâlarla ilgilenen bir düşünür olan Alan Turing, bir zamanlar şunu söylemişti:

“Yetişkin zihnini taklit etmek için bir program üretmeye çalışmaktansa, neden bir çocuğu taklit eden bir program üretmeyi denemiyorsunuz? Bu program ilerleyen zamanlarda uygun bir eğitim sürecinden geçirilirse, bir yetişkinin beynini elde edersiniz.”

Turing, bir çocuğun beynini, akıllı bir yetişkin “sistemi” geliştirebilmek için eğitim yoluyla doldurulabilecek boş bir deftere benzetiyordu. Buna karşın, bilim insanlarının robotlar için modellemeye ve yapılandırmaya çalışması gereken bir insan yavrusunun yaşı nedir? Bir robotun hangi başlangıç bilgi ve becerileri ile hayata başlaması gerekir?

Yeni doğan bebekler, yapabilecekleri şeyler ve çevrelerindeki dünyayı algılama konusunda çok sınırlıdır. Bir bebeğin boynunda sahip olduğu kas gücü, başını desteklemek için yeterli güçte değildir; ayrıca, kollarını ve diğer uzuvlarını kontrol etmeyi henüz öğrenmemişlerdir.

Hayata sıfırdan başlamak, bir robot söz konusu olduğunda çok sınırlayıcı görünebilir; öte yandan, bebeğin tâbi olduğu fiziksel kısıtlamalar, aslında öğrenme becerisini, işittiği ve gördüğü şeylerle gözlerini koordine etmeyi öğrenmek gibi küçük bir problem grubuna odaklamasına yardımcı olur. Bu küçük adımlar, çevresindeki dünyanın bütün karmaşasını anlamaya çalışmasından önce, bebeğin kendi bedeninin bir modelini oluşturmasının ilk basamaklarını meydana getirir.

Başlangıçtaki kas kontrolünün yokluğunu taklit etmek amacıyla çeşitli eklemlerini kilitleyerek, bir robot üzerinde benzer bir takım kısıtlamalar yarattık. Buna ek olarak, yeni doğmuş bir bebeğin dünyayı nasıl gördüğünü anlamak için robotun kamera alıcısındaki görme yetisini uyarladık; karşımızdaki, yetişkinlerin aşina olduğundan çok daha bulanık bir görüntüydü. Robota nasıl hareket edeceğini söylemektense, bunu kendi başına keşfetmesine izin verebiliriz. Bu yaklaşımın sağlayacağı avantaj, zaman içinde ayarların değişmesi ya da uzuvlarının zarar görmesi halinde bile robotun bu değişimlere uyum gösterebilmesi ve çalışmaya devam edebilmesi olacaktır.

OYUN YOLUYLA ÖĞRENİM

Çalışmalarımız, bu kısıtlamaların öğrenme alanına uygulanmasının, yalnızca yeni bilgi ve becerilerin kazanılma hızını yükseltmekle kalmayıp, öğrenilenlerin doğruluk oranını da arttırdığını gösteriyor.

Kısıtlamalar kaldırıldığında, robotun kontrolünü -eklemleri üzerinde daha fazla denetim sağlamasına izin vererek ve görme yeteneğini geliştirerek- kendisine verdiğimizde, robot kendi öğrenme sürecini denetleyebilir. Robot, öğrenme sürecinde gereken bilgileri edindiğinde, bu kısıtlamayı kaldırarak bebeklerin yaşadığı kas güçlenmesini taklit edebilir ve bu aşamadan sonra robotun kendi ritminde büyümesine izin verilebilir.

Çalışmamızda, bir bebeğin ilk 10 aylık büyüme sürecinde nasıl öğrendiğini ve taklit ettiğini modelledik. Robot, gerçekleştirdiği motor hareketler ve algıladığı duyusal bilgiler arasındaki bağlantıyı öğrendiğinde, davranışlarında -çocukların hareket ettikçe ellerine bakarak uzun zaman geçirdiği- “el keşfi” gibi bebeklerde görülen alışılmış hareketler gözlemlendi.

ADIM ADIM İLERLEYEN BİR SÜREÇ

Robot kendi bedenini koordine etmeyi öğrendikçe, geçtiği bir sonraki büyük kilometre taşı, etrafındaki dünyayı anlamaya başlamak olacaktır. Oyun, bir çocuğun öğrenim sürecinde mühim bir alan teşkil eder. Çevrelerini keşfetmelerine, çeşitli olasılıkları deneyerek sonuçları öğrenmelerine yardımcı olur.

Başlangıç olarak bu, bir masaya kaşıkla vurmak ya da ağızlarına çeşitli nesneler atmak gibi basit bir davranış olabilir; ancak oyuncak bloklar inşa etmek, benzer şekilleri eşleştirmek veya nesneleri doğru deliklere yerleştirmek gibi daha gelişmiş aşamalara ilerler. Bütün bu faaliyetler, daha sonraki becerilere temel oluşturacak, örneğin bir kilide sığacak doğru anahtarı bulmak ve anahtarı deliğe yerleştirerek onu döndürmek için gereken ince motor becerileri gibi deneyimleri kazandırır.

Bu teknikler üzerinde bir yaklaşım inşa etmek, gelecekte robotlara insanların günlük hayatta dahil oldukları karmaşık ortamları ve başa çıktıkları zorlukları öğrenme ve bunlara uyum sağlama olanağı sağlayabilir. Bu durum, bir gün, insanların ihtiyaçlarıyla uyum içinde olan ve onların karşısına başka bir insan olarak çıkabilen robot bakıcıların yaratılması anlamına gelebilir.

* Yazının aslı The Conversation sitesinden alınmıştır. (Çeviren: Tarkan Tufan)

Kaynak: gazeteduvar

The post Gelecekte yaşlıların refakatçileri robotlar olacak appeared first on Hekimce Bakış.