Page 25 - Hekimce Bakış Dergisi 107. Sayı
P. 25

üzereydi ..Yüreğindeki kurşun   kaldırdığında arkasında         parçaladı sanki. Ralph’ın sesi,
               gibi ağır duyguyu bir yana      filikasıyla bir deniz subayı ile   adanın tutuşmuş yıkıntısı
               itmesi; kabilenin sağduyusuna   karşılaşır. Çocukların eğlenerek   karşısında, kara dumanın
               , gündüzün aklı başında         oyun oynadıklarını zanneden     altında yükseldi. Ralph’ın acısı,
               davranacaklarına güvenmesiydi   subay, iki tane ölü olduğunu    öteki çocuklara da geçti;
               en doğrusu.                     duyduğunda şaşkına döner.       onlar da titremeye, hıçkıra
                                               “Hepiniz Britanyalısınız değil mi?   hıçkıra ağlamaya başladılar. Ve
               Kabileye dönüşmüş çocuk
                                               Sanırdım ki, bundan daha iyi    çocukların arasında Ralph, kirli
               topluluğu Ralph’ı bulur,
                                               idare edebilirler durumu” der.   bedeni, karmakarışık saçları,
               saklandığı yerden çıkarmak için
                                                                                            silinmemiş
               üzerine kaya fırlatır
                                                                                            burnuyla,
               ve ateş yakarlar.
                                                                                            çocukluk
               Ama duman yapıp
                                                                                            döneminin
               onu çalılıktan
                                                                                            bitmesine,
               çıkartalım derken,
                                                                                            insan yüreğinin
               adayı da ateşe
                                                                                            karanlığına
               vermişlerdir.
                                                                                            ve Domuzcuk
               Ergenlikte artan
                                                                                            denilen o gerçek,
               dürtüsel baskılarla
                                                                                            o akıllı arkadaşın
               zayıflayan
                                                                                            havalarda uçup
               benlik; ayırma,
                                                                                            ölmesine ağladı.”
               idealleştirme,
               tümgüçlülük,                                                                 Sevinç, coşku,
               yadsıma                                                                      merak, heyecan
               mekanizmalarını                                                              adada ilk beliren
               etkin bir şekilde                                                            duygulanımlardı.
               denetleyemez.                                                                Derken
               Kötü ilan edilenlerin                                                        korku, şüphe,
               gruptan ayırılması,                                                          saldırganlık,
               kalanların kendilerini                                                       paranoya
               ülküleştirmesi, her                                                          hakimiyeti...
               şeye güçlerinin yetebileceğine                                  En sonra gerçeklikle yüz yüze
                                               Neşe ile başlayan hikaye
               dair tümgüçlülük yanılsaması,                                   gelmek hüzünlendirir herkesi.
                                               gözyaşları ile son satırlara
               eylemlerinin ölüme yol                                          Kaybedilenlere dair farkındalık
                                               yazılır:
               açabileceği ihtimalinin                                         ve üzüntü yıkıcı duyguların
               yadsınması…                     “Ralph’in gözlerinden yaşlar    sönmesini sağlar. Şu haliyle hep
                                               boşandı; hıçkıra hıçkıra, titreye   birlikte dökülen gözyaşlarını
               Tökezleyerek sendeleyerek
                                               titreye ağladı. Buraya geleli   adadaki yangını söndürme
               vahşilerden kaçan umutsuzluk,
                                               ilk kez kendini koyuveriyor,    gücüne sahip yağmura
               korku ve öfke içinde olan
                                               ağlıyordu. Duyduğu keder,       benzetmek hiç de yanlış olmaz.
               Ralph daha kötüsüne
                                               tüm gövdesini ürpertti, sarstı,
               kendisini hazırlamışken başını







                                                                                                          25
   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30