Page 18 - Hekimce Bakış Dergisi 103. Sayı
P. 18
KUŞLAR AĞLAMAZ
BU ŞEHİRDE
Dr. Semiha UZUNALİOĞLU | semihan16@yahoo.com
HER ŞEY UNUTTURUR BİR GÜN ADINI
Beyaz bir gelincik gibi bugün İstanbul Sarı kanadın kilosu olmuş elli para
Hüzün annemin gelinlik elbisesi üstümde Az önce kaçtı Azapkapı tramvayı
Havada kömür kokusu Hiç gelmez miyim yanına cepte metelik olsa
Sigarama sarılıyorum sana sarılır gibi
Teneke damlarda buzlar
Uzun uzun çekiyorum ciğerlerime
Bıçak gibi nefesimi keser yokluğun BTO
Sonra bir daha bir daha
Kalemim elime her düştüğünde
Aşkının yanında vasati kırk çöp bedava
Bir bakmışsın güneş doğmuş
Kibritçi kızdan başlayacağım yoksulluğu yakmaya HABERLER
Arabalar, umutlar, taze aşklar yollarda Doğduğum ev, parktaki bank, yarınlarım, dünkü aklım
Şu masadaki sevinçler bile gündelik Sonra sıra İstanbul’a gelecek, sonra sana
Su gibi akıp gider hayalin Sen nisanın on dördü gibi duracaksın karşımda
Baharlar bile kısa bu coğrafyada İstanbul yanarken dönecek kırlangıçlar
Kar yağarken güneş açar, yaz ortası kar Hepsinde bir şaşkınlık, bir üzüntü, bir acı
Ben senden önce de severdim bilirsin kırlangıçları
Her şey unutturur bir gün adını
Laleler kuşanırdı gördüğümde Emirgan parkı
Aynı yuvaya döner kırlangıçlar
Dallarda kuşlar, pembeler allar
Yalnızlık takılır ağlara karanlık sularda
Aklımda kanadı kırık martılar kalmış bir de
Somun beyazı ellerin yıkar uykularımı
Her şey unutturur bir gün adını
Kan ter içinde bölünür rüyalarım.
Nisanın on dördü gülüşlerin öper her gece.
18 hekimcebakis.org 19
